[url=][img=

]

Św Tereso czasami popełniam błędy ale wierze w Boga i w ciebie chcę żebyś razem z Bogiem pilnowała mojej rodziny i przyjaciół

Święta Teresko opiekuj się mną w tej próbie.

I would like to propose not to wait until you get enough cash to order goods! You should just get the loan or short term loan and feel fine

Święta Teresa urodziła się 2 stycznia 1873 r. w Alencon (Francja) jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guerin i Ludwika Martin. Jej ojciec był zegarmistrzem, matka zaś koronkarką. Rodzice byli ludźmi pobożnymi i doświadczonymi przez cierpienie - wcześniej stracili już czwórkę dzieci. Okazało się, że i Teresie grozi śmierć, gdyż matka nie mogła jej karmić. Po kilku miesiącach prawie zagłodzonym dzieckiem zajęła się wiejska kobieta, u której mała Tereska spędziła pierwszy rok swojego życia. Po powrocie do domu krótko cieszyła się bliskością mamy. Zelia zachorowała na raka i zmarła 28 sierpnia 1877 r. W listopadzie cała rodzina przeprowadziła się do domu wuja Izydora w Lisieux.

ja twierdze że to prawda

Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, zwana też Mała Teresa, Mały Kwiatek; właśc. Marie Françoise Thérèse Martin (ur. 2 stycznia 1873 w Alençon, Francja, zm. 30 września 1897 w Lisieux) – karmelitanka francuska, święta katolicka, patronka misji, doktor Kościoła.

Święta Teresa urodziła się jako ostatnia z dziewięciorga dzieci Zelii Guerin i Ludwika Martin. Jej ojciec był zegarmistrzem, matka zaś koronkarką. Rodzice byli ludźmi pobożnymi i doświadczonymi przez cierpienie - wcześniej stracili już czwórkę dzieci. Okazało się, że i Teresie grozi śmierć, gdyż matka nie mogła jej karmić. Po kilku miesiącach prawie zagłodzonym dzieckiem zajęła się wiejska kobieta, u której mała Tereska spędziła pierwszy rok swojego życia. Po powrocie do domu krótko cieszyła się bliskością mamy. Zelia zachorowała na raka i zmarła 28 sierpnia 1877 r. W listopadzie cała rodzina przeprowadziła się do domu wuja Izydora w Lisieux.

Gdy Tereska skończyła 8 lat, rozpoczęła naukę w szkole klasztornej sióstr benedyktynek. 13 maja 1883 roku została uzdrowiona z ciężkiej choroby za pośrednictwem Matki Boskiej Zwycięskiej. W wieku 14 lat, w noc Bożego Narodzenia 1886 roku otrzymała łaskę wzmocnienia w znoszeniu cierpień. Latem odkryła w sobie powołanie misyjne. Poruszona do głębi obrazem ukrzyżowanego Jezusa, odczuła pragnienie ratowania grzesznych dusz. Zanosiła żarliwe modlitwy w intencji nawrócenia mordercy, niejakiego Pranziniego. Skazaniec w ostatniej chwili przed ścięciem pocałował krucyfiks. 29 maja 1887 roku Teresa poprosiła tatę o pozwolenie na wstąpienie do Karmelu. Swoją prośbę przedstawiła także Leonowi XIII w czasie pielgrzymki odbytej w listopadzie. Mimo piętrzących się trudności Teresie udało się w końcu zrealizować pragnienie - 9 kwietnia 1888 roku wstąpiła do Karmelu w Lisieux. Rok później - 10 stycznia rozpoczęła nowicjat. W ceremonii obłóczyn uczestniczył jej tata, który był już poważnie chory na uwiąd starczy. Pobyt ojca w szpitalu psychiatrycznym był upokarzający dla całej rodziny. Ta ciężka próba oczyściła Teresę i jeszcze bardziej przybliżyła do Jezusa. 8 września 1890 roku złożyła swoje śluby zakonne. Rok później odkryła "małą drogę dziecięctwa duchowego". Pragnęła by jej życie stało się aktem doskonałej miłości, a cierpienie możliwością jej pogłębienia i wykazania. W lutym 1893 roku została mistrzynią nowicjatu. Rok później 29 lipca umarł jej tata.

Pod koniec 1894 roku matka Agnieszka (będąca jednocześnie jej rodzoną starszą siostrą) poprosiła ją, by spisała wspomnienia z dzieciństwa (rękopis "A"). W następnym roku Teresa ofiarowała się Miłości Miłosiernej Boga oraz została duchową siostrą kleryka, który przygotowywał się do misji. Pierwszy rękopis "A", wraz z jej kolejnymi rękopisami "B" (spontaniczny list do Jezusa, wyrażający głęboką miłość Świętej) i "C" (opisujący życie zakonne Świętej) stanowią autobiografię świętej, opublikowane po jej śmierci. Nocą w Wielki Piątek 1896 roku pojawił się pierwszy krwotok z płuc, zachorowała na gruźlicę. Niedługo później przeżyła "noc wiary". Zmierzając ku śmierci zawierzyła się Jezusowi, przeżywając z Nim swoją drogę cierpienia. 30 września 1897 roku umarła w ekstazie miłości. W 1997 roku ogłoszono ją Doktorem Kościoła.

29 kwietnia 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, 17 maja 1925 - świętą, a 14 grudnia 1927 – główną patronką misji. 19 października 1997 papież Jan Paweł II nadał jej tytuł Doktora Kościoła powszechnego. Wspomnienie św. Teresy przypada na 1 października.