Kardynał Stefan Wyszyński - biografia
Biografie - Stefan Wyszyński - Prymas Tysiąclecia


Wybrany obrazKardynał Stefan Wyszyński, (Prymas Tysiąclecia)  urodził się 3 VIII 1901, w Zuzeli (Podlasie), zmarł 28 V 1981, w Warszawie. Kardynał, arcybiskup, metropolita gnieźnieński i warszawski. Prymas Polski, i mąż stanu. W latach 1920-24 odbył studia w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. W 1924 przyjął święcenia kapłańskie (Włocławek); pracował m.in. w redakcji dziennika "Słowo Kujawskie" W 1925-29 studiował na KUL prawo (doktorat), ekonomię i nauki społeczne. Działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej "Odrodzenie" i w Bratniej Pomocy. W latach 1931-39 prof. prawa kanonicznego, socjologii i nauki społecznej Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. W latach 1932-39 red. naczelny Ateneum Kapłańskiego, pracownik sądu biskupiego, działacz Chrześcijańskich Związków Zawodowych, oraz Akcji Katolickiej. Wykładowca Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego, publicysta (m.in.: Główne typy Akcji Katolickiej za granicą 1931, Przemiany moralno-religijne pod wpływem bezrobocia 1937, Katolicki program walki z komunizmem 1937, pseudonim Dr. Zuzelski, Kultura bolszewizmu a inteligencja polska 1938); Od 1937 członek Rady Społecznej przy Prymasie Polski. Okres okupacji niemieckiej spędził jako kapelan niewidomych - w Kozłówce i Żułowie (Lubelszczyzna) oraz w Laskach k. Warszawy. W kręgu, kupionym wokół księdza W. Korniłowicza, był związany od lat 30. Prowadził działalność konspiracyjną (psełdonim Siostra Cecylia) Prowadził wykłady dla inteligencji, tajne nauczanie na szczeblu akademickim; kapelan AK, podczas powstania warszawskiego kapelan okręgu Zoliborz-Kampinos (pseudonim Radwan 2) i szpitala powstańczego w Laskach. Po wojnie we Włocławku kanonik kapituły katedralnej, rektor seminarium i jednocześnie proboszcz w Kłobii i Zagłowiączkach. Organizator i redaktor tygodnika Ład Boży, popularny kaznodzieja. 4.III.1948 mianowany biskupem ordynariuszem diecezji lubelskiej świecenia biskupie 1946, w Częstochowie) W 1947-48 wykładał na KUL (uruchomienie wydziału Filozofii Chrześcijańskiej). 12 XI 1948, zgodnie z testamentem kardynała A. Hlonda, mianowany arcybiskupem gnieźnieńskim i warszawskim prymasem Polski. Jednocześnie przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski. Na przełomie lat 40 i 50-tych kierował pracami Prymasowskiej Rady Odbudowy Kościołów Warszawy. Ordynariusz na terenie Polski wiernych Kościoła grecko-katolickiego i ormiańskiego. Organizator polskich struktur kościelnych na ziemiach zachodnich i północnych. Jako prymas posiadał specjalne uprawnienia Stolicy Apostolskiej dotyczące Kościoła w Polsce. Współzałożyciel i opiekun duchowy Instytutu Świeckiego Pomocnic Maryi Jasnogórskiej (tzw. ósemki). W obliczu walki z Kościołem i coraz większych roszczeń totalitarnego państwa był zwolennikiem wypracowania modus vivendi z komunistami. Inicjatorem powołania w 1949 Komisji Mieszanej Episkopatu i Rządu, oraz współtwórcą (14 IV 1950) pierwszego w dziejach porozumienia pomiędzy katolickim Episkopatem a komunistycznym rządem, w którym Kościół za pewne koncesje (min. nie przeciwstawianie się kolektywizacji wsi, potępienie zbrojnego podziemia) uzyskał potwierdzenie istotnych praw (np. do nauczania religii w szkołach, wydawania pism katolickich, utrzymania KUL). W sytuacji permanentnego łamania porozumienia przez komunistów ogłosił 8 VI 1953 protestacyjny memoriał Non possumus [łac, 'nie możemy'] Pozbawiony przez władze państwowe, prawa do pełnienia funkcji kościelnych, i aresztowany 25 IX 1953, był więziony kolejno w: Rywałdzie, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy. W areszcie pisał dziennik (Zapiski więzienne, wyd. Paryż 1982, od 1983 wielokrotnie wznawiane w kraju poza cenzurą, od 1990 oficjalnie). Opracował wiele ważnych inicjatyw duszpasterskich: Jasnogórskie Śluby Narodu (1956), Wielką Nowennę przed Millennium Chrztu Polski (1957-65), i nawiedzenie wszystkich polskich parafii przez kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. W czasie październikowego przesilenia politycznego 1956 zwolniony z aresztu, powrócił do Warszawy. W XII 1956 doprowadził do zawarcia nowego, korzystnego dla Kościoła, porozumienia z władzami, na mocy którego m.in. w szkołach przywrócono naukę religii, uchylono dekret o obsadzaniu stanowisk kościelnych z 1953, i umożliwiono powrót biskupów na ziemie zachodnie i północne. Episkopat zobowiązał się do wsparcia władz państwowych, w stabilizacji kraju. Od 1953 kardynał (kapelusz kardynalski odebrał 1953), uczestnik Soboru Watykańskiego II, inicjator w październiku 1965 orędzia biskupów polskich do biskupów niemieckich. Z wezwaniem do pojednania obu narodów, oraz wzajemnego przebaczenia krzywd. (przebaczamy i prosimy o przebaczenie) Główny organizator obchodów milenijnych (1966) i m.in. z tego powodu nazywany po śmierci Prymasem Tysiąclecia. Cieszył się powszechnym autorytetem społecznym, jako mąż stanu, obrońca praw człowieka, narodu i Kościoła. W latach 1980-81 mediator pomiędzy władzami PRL a Solidarnością. Został pochowany w katedrze Św. Jana w Warszawie. Jego pogrzeb był wielką manifestacją religijno-patryjotyczną. Pośmiertnie w 1994 odznaczony Orderem Orła Białego. W 1989 rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny. Dorobkiem Wyszyńskiego zajmuje się Prymasowski Instytut Jasnogórskich Ślubów Narodu. Zbiory homilii, ustaw pasterskich, i inne prace: Miłość i sprawiedliwość (1940, wyd. 1993), Duch pracy ludzkiej. Myśli o wartości pracy (1946), W światłach tysiąclecia (1961), Kazania świętokrzyskie (t.1-3 1974-76), Listy pasterskie Prymasa Polski: 1946-1974 (1975) Ojcze nasz (1978), Listy pasterskie Prymasa Polski i episkopatu: 1975-1981 (1988) Nauczanie społeczne 1946-1981 (1990). Wyszynskiego powszechnie uważa się za jednego z największych Polaków XX w. Jego rolę w historii określa się często historycznie, mianem interreksa. w czasach PRL był przywódcą, który przeprowadził naród i Kościół przez doświadczenie komunizmu. Początkowo szukał kompromisu z komunistycznym rządem, by ocalić Kościół przed całkowitym zniewoleniem. Później bronił praw Kościoła w totalitarnym państwie, szczególnie ostro atakowany w okresie ogłoszenia orędzia do biskupów niemieckich i obchodów Millennium. Jednoznacznie polemizując z marksistowską wizją człowieka i życia społecznego ? przyczyniał się do poszerzania granic duchowej wolności. Za życia ? tak dzieje się często w przypadku wielkich osobowości ? nie zawsze się z nim zgadzano: zarzucano mu zbytnią uległość wobec komunistów (do jego aresztowania 1953 oskarżenia takie wysuwano na emigracji, w Watykanie i niektórych ? głęboko antykomunistycznych ? kręgach polskiego społeczeństwa) Autorytatywny styl rządzenia Kościołem, powolne wcielanie w życie reform Soboru Watykańskiego II, przesadny kult maryjny i wspieranie przede wszystkim religijności masowej; krytykowano również niektóre kazania prymasa (np. homilię z 26 VIII 1980 zrozumianą jako apel do strajkujących o podjęcie pracy) Po jego śmierci polemiki poszły w niepamięć, postawa prymasa doczekała się obiektywnej oceny, a on sam wszedł do panteonu narodowych bohaterów.

Przykładowy obraz       Przykładowy obraz

Przykładowy obraz

 

Komentarze   

 
0 #20 boguslaw aleksander antoni 2014-12-21 21:52
TO EMIGRANCI PIERWSZY RAZ POWIEDZIELI MI KIEDY BYLEM W DANI CO TAM W POLSCE A JAK TAM WYSZYNSKI ODPOWIEDZIALEM ZEDOBRZE LECZ WTEDY A BYLO TO 78R NIEWIEDZIALEM NIC JAKO 20 LATEK KTO TO BYL WYSZYNSKI LECZ PO POWROCIE DO POLSKI ZACZOLEM SIE PYTAC I DOWIEDZIALEM SIE ZE BYL INTERNOWANY ZE MOWIL SZCZEZE O KATYNIU I ZE TO ON CHCIAL PRZED JANEM PAWLEM 2- WPUSCIC PROMYK SLONCA DO TEJ CIEMNEJ PIWNICY LECZ DZIS WIEM ZE WAJDA NIE DOKONCA MOWI PRAWDE W FILMIE KATYN BO GDYBY PIRSUCKI PO WOJNIE 1920R NIE WYMORDOWAL NASZYCH SLOWIANSKICH BRACI A TAK TO SIE STALO Z 80 TYS JENCAMI TO STALIN NIE ZROBIL BY KATYNIA - WIEM ZE ANGLIA TO HAMSKI NAROD BO ZABILI SIKORSKIEGO I NASZA HISTORIA POTOCZYLA BY SIE INACZEJ A DZIS NASZ NAROD JEST ZNIEWOLONY PSZEZ ZACHOD I CALY WSCHOD EUROPY JAK NIEWOLNICY BEZ WALKI PRACUJE Z GROSZETO CHANBA KTO NAMI ZADZI DEBILE I MATERALISCI AMEN
Cytować
 
 
0 #19 klecha 2013-08-07 21:31
zapomnieli tylko o jednym ze som ludzmi a nie bogami za kturych ich i sie uwazali wiara zupelnie wypalila im muzgi a to tylko ludzie
Cytować
 
 
0 #18 Julian 2013-04-24 15:54
KS. Kardynał Stefan Wyszyński to buł ksiąc. Mieszkam na jego ośedlu to jest blok
Cytować
 
 
0 #17 kk 2013-04-21 23:25
Ciekawe jak mógł nazwać AK "bandami", skoro sam do niego należał, co jest wspomniane w tekście... W czasie Powstania Warszawskiego był kapelanem zgrupowania AK Żoliborz, nosił pseudonim Radwan II. Najlepszym podsumowaniem osoby Prymasa są słowa Jana Pawła II, które padły klika dni po jego wyborze na Stolicę Piotrową: "Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, [...] gdyby nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem.. ."
Cytować
 
 
0 #16 Barbara 2013-03-15 15:40
Serce mi pęka, że i tu na tym forum znaleźli się ludzie którzy zioną jadem.Opisane życie Kardynała nie jest bajką,ani zadaniem na lekcję.Ten człowiek Wielki człowiek żył ,cierpiał aby nam wszystkim było lepiej a Wy co.
Cytować
 
 
0 #15 Wombo Combo 2012-05-17 17:34
Ale przystojny...
Cytować
 
 
0 #14 Kornelia 2012-03-11 15:07
Dzięki :-);-):D;-);-)
Cytować
 
 
0 #13 kazimierz 2011-11-16 21:39
Kardynał S. Wyszyński był wielkim Polakiem, wizjonerem, człowiekiem z charyzmą. Takich ludzi teraz w Polsce brakuje. Nie chował głowy w piasek, nie dążył do ugody za wszelka cenę. Jego homilie były pełne troski o naród i Polskę.
Cytować
 
 
0 #12 Karol 2011-06-12 12:52
łaaa wielkie dzięki kochani za tą prace :-)
Cytować
 
 
0 #11 Gosia 2011-06-01 15:19
spoko praca nic do tego nie mam :-)
Cytować
 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po łacinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

Naszą witrynę przegląda teraz 51 gości