Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 673-746)
Dokumenty Ko?cio?a - Ksi?ga II LUD BO?Y

 

Rozdzia? V

APOSTOLSTWO INSTYTUTÓW    

            Kan. 673 - Apostolstwo wszystkich zakonników polega na ?wiadectwie ich ?ycia konsekrowanego, które winni o?ywia? modlitw? i pokut?.

   

            Kan. 674 - Instytuty nastawione tylko na kontemplacj?, otrzymuj? zawsze w mistycznym ciele Chrystusa znakomity udzia?; sk?adaj? bowiem Bogu doskona?? ofiar? chwa?y, Ludowi Bo?emu dodaj? blasku przez obfite owoce ?wi?to?ci i pobudzaj? go przyk?adem oraz przyczyniaj? si? do jego wzrostu dzi?ki tajemniczej p?odno?ci apostolskiej. Z tej to racji, cho?by nawet nagli?a konieczno?? czynnego apostolstwa, cz?onkowie tych instytutów nie mog? by? odwo?ywani do niesienia pomocy w wykonywaniu ró?nych pos?ug pasterskich.

   

            Kan. 675 - § 1. W instytutach oddanych dzie?om apostolskim, dzia?alno?? apostolska nale?y do samej ich natury. Dlatego ca?e ?ycie cz?onków powinno by? przepojone duchem apostolskim, a ca?a dzia?alno?? apostolska ma by? nacechowana duchem zakonnym.

            § 2. Dzia?alno?? apostolska powinna wyp?ywa? zawsze z wewn?trznego zjednoczenia z Bogiem, ugruntowywa? je i pog??bia?.

            § 3. Dzia?alno?? apostolska, wykonywana w imieniu i z polecenia Ko?cio?a, winna by? prowadzona w jego wspólnocie.

   

            Kan. 676 - Instytuty laickie, zarówno m?skie, jak i ?e?skie, przez dzie?a mi?osierdzia dotycz?ce ducha i cia?a uczestnicz? w pasterskim zadaniu Ko?cio?a i ?wiadcz? ludziom ró?norodne us?ugi. Z tej racji powinny pozostawa? wierne ?asce swego powo?ania.

       

            Kan. 677 - § 1. Prze?o?eni i cz?onkowie winni zachowywa? wiernie misje i dzie?a w?a?ciwe instytutowi. Uwzgl?dniaj?c jednak potrzeby miejsca i czasu, powinni przystosowa? je roztropnie, przy u?yciu tak?e nowych i stosownych ?rodków.

            § 2. Je?li instytuty maj? z??czone ze sob? jakie? stowarzyszenia wiernych, powinny je wspomaga? specjaln? trosk?, aby by?y przepojone autentycznym duchem swojej rodziny.

   

            Kan. 678 - § 1. W sprawach, które dotycz? duszpasterstwa, publicznego wykonywania kultu Bo?ego oraz innych dzie? apostolskich, zakonnicy podlegaj? w?adzy biskupów, którym winni okaza? uleg?e pos?usze?stwo i szacunek.

            § 2. W wykonywaniu zewn?trznego apostolatu zakonnicy podlegaj? tak?e w?asnym prze?o?onym oraz winni pozostawa? wierni dyscyplinie instytutu. W razie potrzeby sami biskupi powinni pilnowa? zachowania tego obowi?zku.

    

            § 3. W zakresie zlecania dzie? apostolskich zakonnikom, biskupi diecezjalni i prze?o?eni zakonni powinni dzia?a? we wzajemnym porozumieniu.

   

            Kan. 679 - Biskup diecezjalny, gdy przynagla bardzo powa?na przyczyna, mo?e zabroni? cz?onkowi instytutu zakonnego przebywania na terenie diecezji, je?eli powiadomiony o tym wy?szy prze?o?ony zaniedba? zaradzi? sprawie. Spraw? nale?y natychmiast przedstawi? Stolicy Apostolskiej.

   

            Kan. 680 - Trzeba popiera? uporz?dkowan? wspó?prac? mi?dzy ró?nymi instytutami oraz pomi?dzy nimi i klerem diecezjalnym, jak równie?, pod kierownictwem biskupa diecezjalnego, koordynacj? wszystkich dzie? i poczyna? apostolskich, z zachowaniem wszak?e charakteru, celu poszczególnych instytutów i praw fundacyjnych.

   

            Kan. 681 - § 1. Dzie?a powierzane zakonnikom przez biskupa

diecezjalnego podlegaj? jego w?adzy i kierownictwu, z zachowaniem prawa prze?o?onych, zgodnie z kan. 678, §§ 2 i 3.

            § 2. W takich przypadkach biskup diecezjalny i kompetentny prze?o?ony winni zawrze? pisemn? umow?, w której, obok innych spraw, nale?y wyra?nie i dok?adnie okre?li? to, co si? odnosi do przedmiotu wykonywanego dzie?a, przydzielania do niego zakonników i spraw materialnych.

   

            Kan. 682 - § 1. Gdy idzie o nadanie zakonnikowi jakiego? urz?du ko?cielnego w diecezji, otrzymuje on nominacj? od biskupa diecezjalnego, po przedstawieniu kandydata przez kompetentnego prze?o?onego lub przynajmniej za jego zgod?.

            § 2. Zakonnik mo?e by? usuni?ty z powierzonego mu stanowiska, tak wed?ug uznania kompetentnej w?adzy, po powiadomieniu prze?o?onego zakonnego, jak i przez prze?o?onego, po powiadomieniu nadaj?cego, bez wymagania zgody drugiego.

   

            Kan. 683 - § 1. Biskup diecezjalny mo?e osobi?cie lub przez kogo innego, podczas wizytacji pasterskiej, jak równie? w wypadku konieczno?ci wizytowa?: ko?cio?y i kaplice, do których wierni habitualnie ucz?szczaj?, szko?y oraz inne dzie?a religijne lub mi?osierdzia duchowego, powierzone zakonnikom. Nie dotyczy to jednak szkó?, które s? dost?pne wy??cznie w?asnym alumnom instytutu.

            § 2. Gdyby przypadkiem wykry? nadu?ycie, mo?e on - je?li nie odnios?o skutku powiadomienie o tym prze?o?onego - sam w?asn? powag? spraw? za?atwi?.

 

Rozdzia? VI

WY??CZANIE CZLONKÓW Z INSTYTUTU    

Art. 1

PRZEJ?CIE DO INNEGO INSTYTUTU    

            Kan. 684 - § 1. Zakonnik po ?lubach wieczystych nie mo?e przej?? z w?asnego do innego instytutu bez zezwolenia najwy?szych prze?o?onych obydwu instytutów, którzy winni uzyska? zgod? w?asnej rady.

            § 2. Po odbyciu przynajmniej trzechletniej próby, zakonnik mo?e by? dopuszczony do profesji wieczystej w nowym instytucie. Je?li za? nie chce z?o?y? profesji lub nie zosta? do niej dopuszczony przez kompetentnych prze?o?onych, powinien wróci? do dawnego instytutu, chyba ?e otrzyma?by indult sekularyzacyjny.

            § 3. Na przej?cie zakonnika z niezale?nego klasztoru do innego klasztoru tego? instytutu albo federacji lub konfederacji, wymagana jest i wystarcza zgoda prze?o?onego wy?szego obydwu klasztorów oraz kapitu?y klasztoru przyjmuj?cego, z zachowaniem innych wymogów przepisanych we w?asnym prawie. Nie jest wymagana nowa profesja.

            § 4. W?asne prawo winno okre?li? czas i sposób próby, jaka powinna poprzedzi? z?o?enie przez zakonnika profesji w nowym instytucie.

            § 5. Na przej?cie do instytutu ?wieckiego albo do stowarzyszenia ?ycia apostolskiego, albo z nich do instytutu zakonnego, wymagane jest zezwolenie Stolicy Apostolskiej, której nakazom nale?y si? podporz?dkowa?.

   

            Kan. 685 - § 1. Do momentu z?o?enia profesji w nowym instytucie, mimo pozostawania w mocy ?lubów, zostaj? zawieszone uprawnienia i obowi?zki, jakie mia? zakonnik w poprzednim instytucie, jednak?e od chwili rozpocz?cia próby obowi?zany jest on do przestrzegania prawa w?asnego nowego instytutu.

   

            § 2. Przez z?o?enie profesji w nowym instytucie nast?puje w??czenie do niego tego cz?onka, równocze?nie wygasaj? poprzednie ?luby, uprawnienia i obowi?zki.

 

 Art. 2

WYJ?CIE Z INSTYTUTU    

            Kan. 686 - § 1. Najwy?szy prze?o?ony, za zgod? swojej rady mo?e z wa?nej przyczyny udzieli? zakonnikowi, profesowi ?lubów wieczystych, indultu eksklaustracyjnego, jednak na okres nie przekraczaj?cy trzech lat; je?li chodzi o duchownego potrzebna jest wcze?niejsz? zgoda ordynariusza miejsca, na którym zakonnik ma zamieszka?. Przed?u?enie takiego indultu lub udzielenie go na okres przekraczaj?cy trzechlecie le?y w kompetencji Stolicy Apostolskiej, a gdy idzie o instytuty na prawie diecezjalnym, jest zarezerwowane biskupowi diecezjalnemu.

            § 2. Mniszkom tylko Stolica Apostolska mo?e udzieli? indultu eksklaustracyjnego.

            § 3. Na pro?b? najwy?szego prze?o?onego, dzia?aj?cego za zgod? swojej rady, eksklaustracja mo?e by? zastosowana przez Stolic? Apostolsk? odno?nie do cz?onka instytutu na prawie papieskim, albo przez biskupa diecezjalnego, odno?nie do cz?onka instytutu na prawie diecezjalnym, z wa?nych przyczyn, z zachowaniem s?uszno?ci i mi?o?ci.

   

            Kan. 687 - Cz?onek eksklaustrowany zostaje zwolniony z tych obowi?zków, które nie dadz? si? pogodzi? z nowymi warunkami ?ycia. Jest jednak zale?ny i pozostaje pod opiek? swoich prze?o?onych jak równie? ordynariusza miejsca, zw?aszcza gdy jest duchownym. Mo?e nosi? strój instytutu, chyba ?e co innego postanowiono w indulcie, ale jest pozbawiony g?osu czynnego i biernego.

   

            Kan. 688 - § 1. Kto po up?ywie czasu profesji chcia?by odej?? z instytutu, mo?e go opu?ci?.

            § 2. Na pro?b? profesa ?lubów czasowych, który dla wa?nej przyczyny pragnie opu?ci? instytut, indultu odej?cia mo?e udzieli? w instytucie na prawie papieskim najwy?szy prze?o?ony za zgod? swojej rady, natomiast w instytutach na prawie diecezjalnym oraz w klasztorach, o których mowa w kan. 615, indult musi by? do wa?no?ci potwierdzony przez biskupa domu, do którego nale?a?.

   

            Kan. 689 - § 1. Kompetentny prze?o?ony wy?szy, je?li zachodz? s?uszne przyczyny, po wys?uchaniu swojej rady mo?e nie dopu?ci? cz?onka, którego profesja czasowa wygas?a, do z?o?enia nast?pnej profesji.

            § 2. Choroba fizyczna lub psychiczna, tak?e wtedy gdy pojawi?a si? po z?o?eniu profesji, stanowi podstaw? niedopuszczenia do odnowienia profesji lub z?o?enia profesji wieczystej, je?li zdaniem bieg?ych - cz?onek, o którym mowa w § 1, jest na skutek tego niezdolny do podj?cia ?ycia zakonnego. Nie ma to zastosowania wtedy gdy choroba zaistnia?a na skutek zaniedba? ze strony instytutu lub pracy podejmowanej w instytucie.

            § 3. Je?li w czasie trwania ?lubów czasowych zakonnik sta? si? niepoczytalny, wówczas - chocia? jest niezdolny do z?o?enia nowej profesji - nie mo?e by? wydalony z instytutu.

   

            Kan. 690 - § 1. Najwy?szy prze?o?ony, za zgod? swojej rady, mo?e ponownie przyj?? - bez obowi?zku ponawiania nowicjatu tego, kto po zako?czeniu nowicjatu lub po profesji zgodnie z prawem opu?ci? instytut; do tego za? prze?o?onego b?dzie nale?a?o okre?lenie czasu, odpowiedniej próby przed profesj? czasow? i okresu, na jaki maj? by? z?o?one ?luby poprzedzaj?ce profesj? wieczyst?, zgodnie z kan. 655 i 657.

            § 2. Takie samo uprawnienie posiada prze?o?ony niezale?nego klasztoru, za zgod? swojej rady.

   

            Kan. 691 - § 1. Zakonnik po ?lubach wieczystych nie powinien prosi? o indult odej?cia z instytutu, jak tylko z bardzo powa?nych przyczyn rozwa?onych wobec Pana. Swoj? pro?b? winien skierowa? do najwy?szego prze?o?onego instytutu, który ma j? przes?a? do kompetentnej w?adzy, do??czaj?c opini? w?asn? oraz swojej rady.

            § 2. W instytutach na prawie papieskim tego rodzaju indult jest zarezerwowany Stolicy Apostolskiej ; w instytutach za? na prawie diecezjalnym, indultu mo?e udzieli? tak?e biskup diecezji, w której znajduje si? dom instytutu.

   

            Kan. 692 - Indult odej?cia udzielony zgodnie z prawem i podany do wiadomo?ci zainteresowanego, na mocy samego prawa zawiera w sobie dyspens? od ?lubów oraz od wszystkich obowi?zków wyp?ywaj?cych z profesji, chyba ?e sam cz?onek by go w chwili notyfikacji nie przyj??.

   

            Kan. 693 - Je?li cz?onek jest duchownym, indultu nie udziela si?, zanim nie znajdzie on biskupa, który go inkardynuje do diecezji lub przynajmniej przyjmie na okres próby. W razie przyj?cia na prób?, po up?ywie pi?ciolecia, zostaje na mocy prawa inkardynowany do diecezji, chyba ?e biskup by tego odmówi?.

 

Art. 3

WYDALANIE CZ?ONKÓW    

            Kan. 694 - § 1. Na mocy samego prawa jest wydalony z instytutu cz?onek, który:

            1 notorycznie odst?pi? od wiary katolickiej;

            2 zawar? ma??e?stwo lub usi?owa? je zawrze?, nawet tylko cywilne.

            § 2. W tych przypadkach prze?o?ony wy?szy wraz ze swoj? rad? powinien, po zebraniu dowodów, bezzw?ocznie wyda? stwierdzenie

faktu, a?eby prawnie sta?o si? wiadome wydalenie.

   

            Kan. 695 - § 1. Cz?onek powinien by? wydalony z powodu przest?pstw, o których w kan. 1397, 1398 i 1395, chyba ?e w wypadku przest?pstw, o których w kan. 1395, § 2 prze?o?ony uwa?a, i? wydalenie nie jest bezwzgl?dnie konieczne, poniewa? i w inny sposób mo?na zaradzi? poprawie ?ycia cz?onka oraz wyrównaniu naruszonej sprawiedliwo?ci i naprawieniu zgorszenia.

            § 2. W tych przypadkach wy?szy prze?o?ony, zebrawszy dowody co do faktu i poczytalno?ci, winien zakomunikowa? wydalonemu cz?onkowi oskar?enie i dowody, daj?c mu mo?no?? obrony. Wszystkie akta podpisane przez prze?o?onego wy?szego i notariusza, wraz z odpowiedziami cz?onka sporz?dzonymi na pi?mie i podpisanymi przez niego samego nale?y przes?a? do najwy?szego prze?o?onego.

   

            Kan. 696 - § 1. Cz?onek mo?e by? wydalony tak?e z innych przyczyn, je?li s? powa?ne, zewn?trzne, poczytalne i prawnie potwierdzone, jakimi s?: habitualne zaniedbywanie obowi?zków ?ycia konsekrowanego; powtarzaj?ce si? naruszanie ?wi?tych wi?zów; uporczywe niepos?usze?stwo prawnym nakazom prze?o?onych w powa?nej materii; wielkie zgorszenie powsta?e wskutek zawinionego zachowania si? cz?onka; uporczywe podtrzymywanie lub rozpowszechnianie pogl?dów pot?pionych przez Nauczycielski Urz?d Ko?cio?a; publiczne przyj?cie ideologii przepojonych materializmem lub ateizmem; bezprawna nieobecno??, o której mowa w kan. 665, § 2, trwaj?ca pó? roku; inne podobne powa?ne przyczyny, okre?lone ewentualnie w?asnym prawem instytutu.

            § 2. Do wydalenia cz?onka ?lubów czasowych wystarczaj? tak?e mniej wa?ne przyczyny, okre?lone we w?asnym prawie.

   

            Kan. 697 - Je?li w wypadkach, o których w kan. 696, prze?o?ony wy?szy, po wys?uchaniu swojej rady, uzna, ?e nale?y wszcz?? proces o wydalenie:

            1 powinien zebra? lub uzupe?ni? dowody;

            2 powinien upomnie? cz?onka na pi?mie lub wobec dwóch ?wiadków, z wyra?nym zagro?eniem wydalenia, które nast?pi, je?li si? nie poprawi, precyzuj?c wyra?nie przyczyn? wydalenia i daj?c mu pe?n? mo?no?? obrony; w razie nieskuteczno?ci tego upomnienia, powinien po up?ywie przynajmniej pi?tnastu dni skierowa? drugie upomnienie;

            3 je?li i to upomnienie okaza?o si? bezskuteczne a prze?o?ony wy?szy wraz ze swoj? rad? uzna?, ?e niepoprawno?c jest wystarczaj?co pewna, a obrona jest niewystarczaj?ca, po bezskutecznym up?ywie pi?tnastu dni od ostatniego upomnienia, nale?y przes?a? do najwy?szego prze?o?onego wszystkie akta, podpisane przez wy?szego prze?o?onego i notariusza, wraz z odpowiedziami cz?onka, przez niego podpisanymi.

   

            Kan. 698 - We wszystkich wypadkach, o których w kan. 695-696, cz?onek ma zawsze prawo komunikowania si? z najwy?szym prze?o?onym i bezpo?redniego przedstawiania mu w?asnej obrony.

   

            Kan. 699 - § 1. Najwy?szy prze?o?ony ze swoj? rad?, która do wa?no?ci powinna si? sk?ada? z czterech przynajmniej cz?onków, ma

kolegialnie przyst?pi? do dok?adnego rozwa?ania dowodów, argumentów i obrony oraz je?li zostanie to zadecydowane w tajnym g?osowaniu, winien wyda? dekret wydalaj?cy, który do wa?no?ci musi zawiera? przynajmniej sumaryczne umotywowanie prawne i faktyczne.

            § 2. W klasztorach niezale?nych, o których w kan. 615, wydanie decyzji o wydaleniu nale?y do biskupa diecezjalnego, któremu prze?o?ony winien przedstawi? akta zbadane przez swoj? rad?.

   

            Kan. 700 - Dekret wydalaj?cy nie posiada mocy, je?li nie zosta? potwierdzony przez Stolic? ?wi?t?, której nale?y przes?a? dekret i wszystkie akta; je?li chodzi o instytut na prawie diecezjalnym, potwierdzenie nale?y do biskupa diecezji, na terenie której znajduje si? dom, do którego przynale?y zakonnik. Do wa?no?ci, dekret powinien zaznaczy? prawo, przys?uguj?ce wydalonemu, niesienia w ci?gu dziesi?ciu dni od otrzymania powiadomienia rekursu do kompetentnej w?adzy. Rekurs posiada skutek zawieszaj?cy.

   

            Kan. 701 - Przez prawne wydalenie tym samym ustaj? ?luby oraz prawa i obowi?zki wynikaj?ce z profesji. Je?li jednak cz?onek jest duchownym, nie mo?e wykonywa? ?wi?ce?, dopóki nie znajdzie biskupa, który go przyjmie po odbyciu odpowiedniej próby w diecezji, zgodnie z postanowieniem kan. 693, albo przynajmniej zezwoli na wykonywanie ?wi?ce?.

   

            Kan. 702 - § 1. Ci, którzy zgodnie z prawem opuszczaj? instytut zakonny lub zostali z niego prawnie wydaleni, nie mog? si? od niego niczego domaga? za jak?kolwiek prac? w nim wykonan?.

            § 2. Jednak?e instytut winien zachowa? s?uszno?? i ewangeliczn? mi?o?? wobec wydalonego cz?onka.

   

            Kan. 703 - W przypadku powa?nego zgorszenia zewn?trznego lub

bardzo powa?nej szkody gro??cej instytutowi, cz?onek mo?e by? natychmiast wydalony z domu zakonnego przez prze?o?onego wy?szego, albo - gdy przynagla niebezpiecze?stwo - przez miejscowego prze?o?onego za zgod? jego rady. Wy?szy prze?o?ony, je?li zachodzi potrzeba, winien wszcz?? proces o wydalenie, zgodnie z przepisami prawa albo przedstawi? spraw? Stolicy Apostolskiej.

   

            Kan. 704 - O cz?onkach, którzy w jakikolwiek sposób wy??czeni s? z instytutu, nale?y uczyni? wzmiank? w relacji przesy?anej do Stolicy Apostolskiej, o czym w kan. 592, § 1.

 

Rozdzia? VII

ZAKONNICY WYNIESIENI DO GODNO?CI BISKUPIEJ    

            Kan. 705 - Zakonnik wyniesiony do godno?ci biskupiej pozostaje cz?onkiem swojego instytutu, lecz na mocy ?lubu pos?usze?stwa podlega jedynie Biskupowi Rzymskiemu. Jest te? zwolniony z tych obowi?zków, których wed?ug jego roztropnego uznania nie mo?na pogodzi? z jego stanem ?ycia.

   

            Kan. 706 - Zakonnik, o którym wy?ej :

            1 je?li przez profesj? utraci? prawo w?asno?ci dóbr, ma prawo u?ywania, u?ytkowania i zarz?dzania dobrami, które otrzymuje. Prawo za? w?asno?ci biskup diecezjalny oraz inni, o których mowa w kan. 381, § 2, nabywaj? dla Ko?cio?a partykularnego; inne za? dla instytutu lub Stolicy ?wi?tej, w zale?no?ci od tego, czy instytut jest zdolny do posiadania, czy te? nie;

            2 je?li przez profesj? nie utraci? prawa w?asno?ci dóbr, które posiada?, odzyskuje prawo u?ywania, u?ytkowania i zarz?dzania; wszystko za?, co odt?d otrzymuj?, nabywa w pe?ni dla siebie;

            3 w obydwu za? przypadkach dobrami, które otrzymuje nie

dla siebie, powinien rozporz?dza? zgodnie z wol? ofiarodawców.

   

            Kan. 707 - § 1. Zakonnik, który sta? si? biskupem emerytem, mo?e wybra? sobie miejsce zamieszkania tak?e poza domem w?asnego instytutu, chyba ?e co innego przewidzia?a Stolica Apostolska.

            § 2. Co do jego odpowiedniego i godnego utrzymania, to, je?li s?u?y? jakiej? diecezji, nale?y zachowa? przepis kan. 402, § 2, chyba ?e w?asny instytut zechcia? zapewni? mu takie utrzymanie; w innych wypadkach powinna zaradzi? sprawie Stolica Apostolska.

 

Rozdzia? VIII

KONFERENCJE WY?SZYCH PRZE?O?ONYCH    

            Kan. 708 - Wy?si prze?o?eni mog? z po?ytkiem ??czy? si? w konferencje czyli rady, a?eby wspólnymi si?ami czy pracowa? nad pe?niejszym osi?gni?ciem celu poszczególnych instytutów, z zachowaniem jednak zawsze ich autonomii, charakteru i w?asnego ducha, czy rozwa?a? wspólne problemy, czy te? doprowadzi? do nawi?zania odpowiedniej koordynacji i wspó?pracy z Konferencjami Episkopatu, jak równie? z poszczególnymi biskupami.

   

            Kan. 709 - Konferencje wy?szych prze?o?onych winny mie? w?asne statuty, zatwierdzone przez Stolic? Swi?t?, która te? jedynie mo?e tak?e nada? tym konferencjom osobowo?? prawn? i pod której najwy?szym zwierzchnictwem one pozostaj?.

 

Tytu? III

INSTYTUTY ?WIECKIE    

            Kan. 710 - Instytut ?wiecki jest instytutem ?ycia konsekrowanego, w którym wierni ?yj?cy w ?wiecie d??? do doskona?ej mi?o?ci i staraj? si? przyczyni? do u?wi?cenia ?wiata, zw?aszcza od wewn?trz.

   

            Kan. 711 - Cz?onek instytutu ?wieckiego moc? swojej konsekracji nie zmienia w?asnej pozycji kanonicznej w Ludzie Bo?ym, ?wieckiej lub duchownej, z zachowaniem przepisów prawa, dotycz?cych instytutów ?ycia konsekrowanego.

   

            Kan. 712 - Przy zachowaniu przepisów kan. 598-601, konstytucje winny ustanowi? ?wi?te wi?zy, przez które przyjmuje si? w instytucie rady ewangeliczne, oraz okre?li? obowi?zki, jakie wprowadzaj? te wi?zy, z utrzymaniem jednak zawsze w sposobie ?ycia w?a?ciwego instytutowi ?wieckiego charakteru.

   

            Kan. 713 - § 1. Cz?onkowie tych instytutów wyra?aj? i realizuj? w?asn? konsekracj? w dzia?alno?ci apostolskiej. Staraj? si? oni na podobie?stwo zaczynu przepoi? wszystko duchem ewangelicznym dla umocnienia i wzrostu Cia?a Chrystusa.

            § 2. Cz?onkowie ?wieccy uczestnicz? w zadaniu ewangelizacyjnym Ko?cio?a - w ?wiecie i ze ?wiata - b?d? przez ?wiadectwo ?ycia chrze?cija?skiego i wierno?ci wobec w?asnej konsekracji, b?d? przez udzia? w uk?adaniu spraw doczesnych po Bo?emu i przepajaniu ?wiata moc? Ewangelii. Ofiarowuj? równie? swoj? wspó?prac? w s?u?bie ko?cielnej wspólnocie, zgodnie z w?asnym ?wieckim sposobem ?ycia.

            § 3. Cz?onkowie duchowni, przez ?wiadectwo ?ycia konsekrowanego, zw?aszcza w prezbiterium, stanowi? pomoc dla swoich wspó?braci przez szczególn? mi?o?? apostolsk?, a przez swoj? ?wi?t? pos?ug? w Ludzie Bo?ym dokonuj? u?wi?cenia ?wiata.

   

            Kan. 714 - Cz?onkowie winni prowadzi? ?ycie w zwyczajnych warunkach ?wiata albo samotnie, albo ka?dy w swojej rodzinie, albo we wspólnocie ?ycia braterskiego, zgodnie z przepisami konstytucji.

   

            Kan. 715 - § 1. Cz?onkowie duchowni inkardynowani do diecezji zale?? od biskupa diecezjalnego, z zachowaniem jednak tego, co dotyczy ?ycia konsekrowanego we w?asnym instytucie.

            § 2. Ci za?, którzy wed?ug przepisu kan. 266, § 3, s? inkardynowani do instytutu, je?li s? przeznaczeni do w?asnego dzie?a instytutu lub zarz?dzania instytutem, zale?? od biskupa na wzór zakonników.

   

            Kan. 716 - § 1. Wszyscy cz?onkowie maj? czynnie uczestniczy?

w ?yciu instytutu, zgodnie z w?asnym prawem.

            § 2. Cz?onkowie tego samego instytutu winni zachowywa? miedzy sob? wspólnot?, pilnie troszcz?c si? o zachowanie jedno?ci ducha i autentycznego braterstwa.

   

            Kan. 717 - § 1. Konstytucje winny przepisa? w?asny sposób zarz?du, okre?li? czas sprawowania urz?du przez prze?o?onych, a tak?e sposób ich wyznaczania.

            § 2. Nikt nie mo?e by? wyznaczony na najwy?szego prze?o?onego, dopóki nie zostanie definitywnie w??czony do instytutu.

            § 3. Postawieni na czele zarz?du instytutu winni troszczy? si?, aby by?a zachowywana jedno?? jego ducha i popierane czynne uczestnictwo wszystkich cz?onków.

   

            Kan. 718 - Zarz?dzanie dobrami instytutu, które winno ukazywa? i popiera? ewangeliczne ubóstwo, jest regulowane przepisami zawartymi w Ksi?dze V Dobra doczesne Ko?cio?a oraz w?asnym prawem instytutu. Prawo w?asne powinno okre?li? równie? obowi?zki zw?aszcza ekonomiczne wobec cz?onków podejmuj?cych prac? dla instytutu.

   

            Kan. 719 - § 1. Aby cz?onkowie wiernie odpowiedzieli w?asnemu powo?aniu, a ich dzia?alno?? apostolska wyp?ywa?a ze zjednoczenia z Chrystusem, powinni szczerze si? modli?, w odpowiedni sposób oddawa? si? czytaniu Pisma ?wi?tego, odbywa? ka?dego roku okresy skupienia, jak równie? wykonywa? inne ?wiczenia duchowe, zgodnie z przepisami w?asnego prawa.

            § 2. Wedle mo?no?ci codzienne sprawowanie Eucharystii winno si? sta? ?ród?em i moc? ca?ego ich ?ycia konsekrowanego.

            § 3. W sposób nieskr?powany maja przyst?powa? do sakramentu

pokuty, z którego winni cz?sto korzysta?.

            § 4. Konieczne kierownictwo duchowe obieraj? w sposób wolny

i je?li zechc? mog? szuka? w tej dziedzinie rad tak?e u swoich prze?o?onych.

   

            Kan. 720 - Prawo dopuszczania do instytutu, albo na okres próby lub do podj?cia ?wi?tych wi?zów, czasowych czy wieczystych lub definitywnych, nale?y do wy?szych prze?o?onych ??cznie z ich rad?, zgodnie z przepisami konstytucji.

   

            Kan. 721 - § l. Niewa?nie zostaje dopuszczony do wst?pnej próby:

            1 kto nie osi?gn?? jeszcze wieku pe?noletnosci;

            2 kto jest aktualnie zwi?zany ?wi?tym w?z?em w jakim? instytucie ?ycia konsekrowanego albo jest w??czony do stowarzyszenia ?ycia apostolskiego;

            3 ma??onek w czasie trwania zwi?zku ma??e?skiego.

            § 2. Konstytucje mog? ustanowi? inne przeszkody, nawet do wa?no?ci dopuszczenia, albo do??czy? warunki.

            § 3. Ponadto do przyj?cia wymaga si?, aby kandydat mia? dojrza?o?? konieczn? do ?ycia w?a?ciwego danemu instytutowi.

   

            Kan. 722 - § 1. Próba wst?pna ma zmierza? do tego, by kandydaci lepiej rozpoznali swoje Bo?e powo?anie i to w?a?ciwe danemu instytutowi oraz ?wiczyli si? w duchu i sposobie ?ycia instytutu.

            § 2. Kandydatów nale?y odpowiednio wykszta?ci? do podj?cia ?ycia zgodnego z radami ewangelicznymi i nauczy? ca?kowitego po?wi?cenia si? apostolstwu, z zastosowaniem tych form ewangelizacji, które bardziej odpowiadaj? celowi, duchowi i charakterowi instytutu.

            § 3. Sposób i czas prowadzenia tej próby przed pierwszym podj?ciem ?wi?tych wi?zów w instytucie, nie krótszy jak dwa lata,

nale?y okre?li? w konstytucjach.

   

            Kan. 723 - § 1. Je?li po up?ywie wst?pnej próby, kandydat zostanie uznany za odpowiedniego, powinien podj?? trzy rady ewangeliczne, potwierdzaj?c je ?wi?tym w?z?em, albo te? opu?ci? instytut.

            § 2. To pierwsze w??czenie do instytutu, nie krótsze ni? pi?cioletnie, ma by? zgodnie z konstytucjami czasowe.

            § 3. Po up?ywie tego czasowego z??czenia, kandydat uznany za odpowiedniego powinien by? dopuszczony do w??czenia wieczystego

lub definitywnego, a wi?c przy sta?ym ponawianiu wi?zów czasowych.

            § 4. W??czenie definitywne, w odniesieniu do niektórych skutków okre?lonych w konstytucjach, jest zrównane ze z??czeniem wieczystym.

   

            Kan. 724 - § 1. Kszta?cenie po pierwszym podj?ciu ?wi?tych wi?zów winno by? ustawicznie kontynuowane, zgodnie z ostanowieniami konstytucji.

            § 2. Cz?onkowie maj? by? kszta?ceni w równej mierze w sprawach Bo?ych i ludzkich; o ich sta?? formacj? duchow? powinni si? powa?nie troszczy? prze?o?eni instytutu.

   

            Kan. 725 - Instytut mo?e z??czy? ze sob? jakim? w?z?em okre?lonym w konstytucjach - innych wiernych, którzy d??? do ewangelicznej doskona?o?ci zgodnie z duchem instytutu i uczestnicz? w jego misji.

   

            Kan. 726 - § 1. Po up?ywie okresu w??czenia czasowego, cz?onek mo?e swobodnie opu?ci? instytut. Mo?e te? by? przez wy?szego prze?o?onego, po wys?uchaniu zdania jego rady, nie dopuszczony dla s?usznej przyczyny do ponowienia ?wi?tych wi?zów.

            § 2. W okresie czasowego w??czenia cz?onek mo?e na w?asn?

pro?b?, ale na skutek powa?nej przyczyny, uzyska? od najwy?szego

prze?o?onego, za zgod? jego rady, indult zezwalaj?cy na opuszczenie instytutu.

   

            Kan. 727 - § 1. Cz?onek wieczy?cie w??czony, który chcia?by opu?ci? instytut, rozwa?ywszy powa?nie spraw? w Panu, musi prosi? o to Stolic? Apostolsk? za po?rednictwem najwy?szego prze?o?onego, je?li instytut jest na prawie papieskim. W przeciwnym wypadku ma prosi? o to biskupa diecezjalnego, zgodnie z okre?leniem konstytucji

            § 2. Je?li chodzi o duchownego, inkardynowanego do instytutu, nale?y zachowa? przepis kan. 693.

   

            Kan. 728 - Po udzieleniu zgodnie z prawem odej?cia, ustaj? wszystkie wi?zy oraz wygasaj? prawa i obowi?zki wyp?ywaj?ce z w??czenia.

   

            Kan. 729 - Wydalenie cz?onka z instytutu dokonuje si? zgodnie z postanowieniami przepisów kan. 694 i 695. Konstytucje powinny okre?li? inne przyczyny wydalenia, byleby by?y proporcjonalnie wa?ne, zewn?trzne, poczytalne i prawnie udowodnione. Nale?y zachowa? sposób post?powania przepisany w kan. 697-700. Do wydalonego ma zastosowanie przepis kan. 701.

   

            Kan. 730 - Gdy cz?onek instytutu ?wieckiego przechodzi do innego instytutu ?wieckiego, nale?y zachowa? przepisy kan. 684, § 1, 2, 4 i kan. 685. Natomiast na przej?cie do instytutu zakonnego lub do stowarzyszenia ?ycia apostolskiego albo z nich do instytutu ?wieckiego, potrzebne jest zezwolenie Stolicy Apostolskiej, do której polece? nale?y si? stosowa?.

 

Sekcja II

STOWARZYSZENIA ?YCIA APOSTOLSKIEGO    

            Kan. 731 - § 1. Do instytutów ?ycia konsekrowanego dochodz? stowarzyszenia ?ycia apostolskiego, których cz?onkowie - bez ?lubów zakonnych - realizuj? w?asny cel apostolski stowarzyszenia i prowadz?c ?ycie braterskie we wspólnocie, zgodnie z w?asnym sposobem ?ycia, d??? do doskona?ej mi?o?ci przez zachowanie konstytucji.

            § 2. W?ród nich s? stowarzyszenia, których cz?onkowie podejmuj? rady ewangeliczne przez jakie? wi?zy okre?lone w konstytucjach.

   

            Kan. 732 - Postanowienia zawarte w kan. 578-597 oraz 606, maj? zastosowanie do stowarzysze? ?ycia apostolskiego, z zachowaniem jednak natury ka?dego stowarzyszenia. Do stowarzysze? za?, o których mowa w kan. 731, § 2, stosuj? si? tak?e przepisy kan. 598-602.

   

            Kan. 733 - § 1. Erekcji domu i ukonstytuowania lokalnej wspólnoty dokonuje kompetentna w?adza stowarzyszenia, po uzyskaniu wcze?niej pisemnej zgody biskupa diecezjalnego, z którym nale?y si? konsultowa? tak?e w wypadku likwidacji domu.

            § 2. Zezwolenie na erekcj? domu zawiera w sobie prawo do posiadania przynajmniej kaplicy, w której b?dzie sprawowana i przechowywana Naj?wi?tsza Eucharystia.

   

            Kan. 734 - Zarz?d stowarzyszenia jest okre?lony w konstytucjach, z zachowaniem przepisów kan. 617-633, zgodnie z natur? ka?dego stowarzyszenia.

   

            Kan. 735 - § 1. Prawo w?asne ka?dego stowarzyszenia okre?la dopuszczanie cz?onków, okres próby, w??czanie oraz kszta?cenie.

            § 2. Gdy idzie o dopuszczenie do stowarzyszenia, nale?y zachowa? warunki okre?lone w kan. 642-645.

            § 3. W?asne prawo winno okre?li? sposób próby i kszta?cenia,

przystosowany do celu i charakteru stowarzyszenia, zw?aszcza pod

wzgl?dem doktrynalnym, duchowym i apostolskim, tak by cz?onkowie, rozpoznawszy Bo?e powo?anie, odpowiednio si? przygotowali do podj?cia misji i ?ycia stowarzyszenia.

   

            Kan. 736 - § 1. W stowarzyszeniach kleryckich duchowni s? inkardynowani do stowarzyszenia, chyba ?e inaczej postanawiaj? konstytucje.

            § 2. W tym, co dotyczy programu studiów i przyjmowania ?wi?ce?, nale?y zachowa? przepisy wydane dla duchownych diecezjalnych, z zachowaniem jednak § 1.

   

            Kan. 737 - W??czenie poci?ga za sob? dla cz?onka prawa i obowi?zki okre?lone w konstytucjach, a na stowarzyszenie nak?ada obowi?zek troski, aby cz?onkowie osi?gn?li cel w?asnego powo?ania, zgodnie z konstytucjami.

   

            Kan. 738 - § 1. Wszyscy cz?onkowie podlegaj? w?asnym prze?o?onym zgodnie z konstytucjami w tym, co dotyczy ?ycia wewn?trznego i dyscypliny stowarzyszenia.

            § 2. Podlegaj? tak?e biskupowi diecezjalnemu w tym, co dotyczy kultu publicznego, duszpasterstwa oraz innych dzie? apostolatu, z uwzgl?dnieniem kan. 679-683.

            § 3. Relacje z w?asnym biskupem cz?onka inkardynowanego do

diecezji okre?laj? konstytucje lub szczegó?owe umowy.

   

            Kan. 739 - Cz?onkowie oprócz obowi?zków, którymi s? zwi?zani

jako cz?onkowie wed?ug konstytucji, podlegaj? tak?e obowi?zkom wspólnym duchownych, chyba ?e co innego wynika z natury rzeczy lub z kontekstu.

   

            Kan. 740 - Cz?onkowie powinni mieszka? w domu lub we wspólnocie ustanowionej zgodnie z prawem i prowadzi? ?ycie wspólne, wed?ug przepisów w?asnego prawa, które reguluje tak?e nieobecno?? w domu lub we wspólnocie.

   

            Kan. 741 - § 1. Stowarzyszenia oraz, je?li czego innego nie zastrzegaj? konstytucje, ich cz??ci i domy s? osobami prawnymi i jako takie maj? zdolno?? nabywania, posiadania, zarz?dzania i alienowania dóbr doczesnych, zgodnie z postanowieniami przepisów Ksi?gi V Dobra doczesne Ko?cio?a, zawartymi w kan. 636, 638 i 639, jak równie? w prawie w?asnym.

            § 2. Cz?onkowie maj? tak?e zdolno??, zgodnie z w?asnym prawem, nabywania, posiadania, zarz?dzania dobrami doczesnymi i dysponowania nimi. Cokolwiek jednak otrzymuj? ze wzgl?du na stowarzyszenie, nabywaj? dla stowarzyszenia.

   

            Kan. 742 - Wyj?cie i wydalenie cz?onka, nie w??czonego jeszcze definitywnie, jest regulowane przepisami konstytucji ka?dego stowarzyszenia.

   

            Kan. 743 - Indult odej?cia ze stowarzyszenia, powoduj?cy wyga?ni?cie praw i obowi?zków wyp?ywaj?cych ze z??czenia przy zachowaniu przepisu kan. 693, mo?e cz?onek definitywnie z??czony uzyska? od najwy?szego prze?o?onego, za zgod? jego rady, chyba ?e konstytucje rezerwuj? t? spraw? Stolicy Apostolskiej.

   

            Kan. 744 - § l. Najwy?szemu równie? prze?o?onemu, za zgod? jego rady, jest zastrze?one udzielenie zezwolenia cz?onkowi definitywnie w??czonemu na przej?cie do innego stowarzyszenia ?ycia apostolskiego, po??czone z tymczasowym zawieszeniem praw i obowi?zków w?asnego stowarzyszenia, z zachowaniem jednak prawa powrotu przed definitywnym w??czeniem do nowego stowarzyszenia.

            § 2. Na przej?cie do instytutu ?ycia konsekrowanego lub z takiego instytutu do stowarzyszenia ?ycia apostolskiego wymagane

jest zezwolenie Stolicy ?wi?tej, której polecenia nale?y zachowa?.

   

            Kan. 745 - Najwy?szy prze?o?ony za zgod? swojej rady mo?e udzieli? cz?onkowi definitywnie w??czonemu indultu przebywania poza stowarzyszeniem, ale nie ponad trzy lata, po zawieszeniu praw i obowi?zków, które nie dadz? si? pogodzi? z jego now? sytuacj?. Pozostaje on jednak pod opiek? swoich prze?o?onych. Gdy chodzi o duchownego, potrzebna jest ponadto zgoda ordynariusza miejsca, na którym winien przebywa?; pozostaje on pod jego trosk? i jest od niego zale?ny.

   

            Kan. 746 - Przy wydalaniu cz?onka definitywnie w??czonego nale?y zachowa? przepisy kan. 694-704, z odpowiednimi modyfikacjami.

 

Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 44 goĹ›ci