CELEBRACJA SAKRAMENTALNA MISTERIUM PASCHALNEGO
Dokumenty Ko?cio?a - Cz??? druga (1066-1690) CELEBRACJA MISTERIUM
 

Rozdzia? drugi

CELEBRACJA SAKRAMENTALNA

MISTERIUM PASCHALNEGO

 

1135 Katecheza liturgiczna zak?ada przede wszystkim zrozumienie ekonomii sakramentalnej (rozdzia? pierwszy). W tym ?wietle ukazuje si? nowo?? jej celebracji. W niniejszym rozdziale b?dzie wi?c omówiona celebracja sakramentów Ko?cio?a. Zostanie najpierw przedstawione to, co w ró?norodno?ci tradycji liturgicznych jest wspólne w celebracji siedmiu sakramentów, a nast?pnie to, co jest w?a?ciwe dla poszczególnych sakramentów. Ta podstawowa katecheza o celebrowaniu sakramentów odpowie na g?ówne pytania, jakie stawiaj? sobie wierni na ten temat:

 

- Kto celebruje liturgi??

- Jak celebrowa? liturgi??

- Kiedy celebrowa? liturgi??

- Gdzie celebrowa? liturgi??

 

Artyku? pierwszy

CELEBRACJA LITURGII KO?CIO?A

I. Kto celebruje liturgi??

1136 Liturgia jest "czynno?ci?" ca?ego Chrystusa (Christus totus). Ci, którzy 795, 1090 obecnie j? celebruj? - poprzez znaki, którymi si? pos?uguj? - uczestnicz? ju? w liturgii niebieskiej, gdzie celebracja w ca?ej pe?ni jest komuni? i ?wi?tem.

 

2642 Celebransi liturgii niebieskiej

1137 Apokalipsa ?w. Jana, któr? czytamy w liturgii Ko?cio?a, objawia nam najpierw, ?e "w niebie sta? tron i na tronie kto? zasiada?" (Ap 4, 2): Pan BóglPor. Iz 6, 1; Ez 1, 26-28.. Nast?pnie ukazuje "stoj?cego Baranka, jakby zabitego" (Ap 5, 6)2Por. J 1, 29.: Chrystusa ukrzy?owanego i zmartwychwsta?ego, jedynego Najwy?szego 662 Kap?ana prawdziwego sanktuarium3Por. Hbr 4, 14-15; 10, 19-21.; Tego, "który sk?ada ofiar? i jest ofiarowany, który daje i jest dawany"4Liturgia ?w. Jana Chryzostoma, Anafora.. Objawia wreszcie "rzek? wody ?ycia... wyp?ywaj?c? z tronu Boga i Baranka" (Ap 22, 1), jeden z najpi?kniejszych symboli Ducha ?wi?tego5Por. J 4, 10-14; Ap 21, 6..

1138 W s?u?bie uwielbienia Boga i w wype?nianiu Jego zamys?u uczestnicz? "zjednoczeni" w Chrystusie: Moce niebieskie6Por. Ap 4-5; Iz 6, 2-3. , ca?e stworzenie (czterech 335 ?yj?cych), s?udzy starego i nowego Przymierza (dwudziestu czterech Starców), nowy Lud Bo?y (sto czterdzie?ci cztery tysi?ce7Por. Ap 7, 1-8; 14, 1.), a zw?aszcza m?czennicy zabici "dla S?owa Bo?ego" (Ap 6, 9), Naj?wi?tsza Matka Bo?a (Niewiasta8Por. Ap 12.; Oblubienica 1370 Baranka9Por. Ap 21, 9.), a wreszcie "wielki t?um, którego nie móg? nikt policzy?, z ka?dego narodu i wszystkich pokole?, ludów i j?zyków" (Ap 7, 9).

1139 Duch ?wi?ty i Ko?ció? pozwala nam uczestniczy? w tej wiecznej liturgii, kiedy w sakramentach celebrujemy misterium zbawienia.

Celebransi liturgii sakramentalnej

1140 Liturgi? celebruje ca?a wspólnota, Cia?o Chrystusa zjednoczone ze swoj? G?ow?. "Czynno?ci liturgiczne nie s? czynno?ciami prywatnymi, lecz kultem 752, 1348 Ko?cio?a, b?d?cego ?sakramentem jedno?ci?, a Ko?ció? to lud ?wi?ty, zjednoczony i zorganizowany pod zwierzchnictwem biskupów. Dlatego czynno?ci liturgiczne nale?? do ca?ego Cia?a Ko?cio?a, uwidaczniaj? je i na nie oddzia?uj?. Poszczególnych natomiast jego cz?onków dotycz? w ró?ny sposób, zale?nie od stopnia ?wi?ce?, urz?dów i czynnego udzia?u"10Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 26.. Dlatego równie? "ilekro? 1372 obrz?dy, stosownie do ich w?asnej natury, wymagaj? odprawiania wspólnego z obecno?ci? i czynnym uczestnictwem wiernych, nale?y podkre?la?, ?e o ile to mo?liwe, ma ono pierwsze?stwo przed odprawianiem indywidualnym i niejako prywatnym"11Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 27..

1141 Zgromadzenie, które celebruje, jest wspólnot? ochrzczonych, którzy "po?wi?cani s? przez odrodzenie i namaszczenie Duchem ?wi?tym jako dom duchowy i ?wi?te kap?a?stwo, aby... sk?ada? ofiary duchowe"12Sobór Watyka?ski II, konst. Lumen gentium, 10.. To 1120 "kap?a?stwo wspólne" jest kap?a?stwem Chrystusa, jedynego Kap?ana, w którym uczestnicz? wszyscy cz?onkowie13Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Lumen gentium, 10; 34; dekret Presbyterorum ordinis, 2.:

 

Matka Ko?ció? bardzo pragnie, by wszystkich wiernych prowadzi? do pe?nego, ?wiadomego i czynnego udzia?u w obrz?dach liturgicznych, którego si? domaga sama natura liturgii. Na mocy chrztu lud chrze?cija?ski, "rodzaj wybrany, 1268 królewskie kap?a?stwo, naród ?wi?ty, lud nabyty" (1 P 2, 914Por. 1 P 2, 4-5.) jest uprawniony i zobowi?zany do takiego udzia?u15Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 14..

 

1142 Ale "nie wszystkie cz?onki spe?niaj? t? sam? czynno??" (Rz 12, 4). Niektóre cz?onki s? powo?ane przez Boga, w Ko?ciele i przez Ko?ció?, do specjalnej s?u?by na rzecz wspólnoty. S?udzy ci s? wybierani i konsekrowani przez sakrament ?wi?ce?, przez który Duch ?wi?ty uzdalnia ich do dzia?ania w osobie Chrystusa-G?owy, aby s?u?y? wszystkim cz?onkom Ko?cio?a16Por. Sobór Watyka?ski II, dekret Presbyterorum ordinis, 2 i 15.. Wy?wi?cony do pos?ugi jest jakby "ikon?" Chrystusa Kap?ana. Poniewa? 1549 w?a?nie w Eucharystii ukazuje si? w pe?ni sakrament Ko?cio?a, dlatego te? w 1561 przewodniczeniu Eucharystii ujawnia si? najpierw pos?uga biskupa, a w jedno?ci z nim pos?uga prezbiterów i diakonów.1143 Ze wzgl?du na spe?nianie funkcji kap?a?stwa wspólnego wiernych 903 istniej? tak?e inne szczególne pos?ugi, nie udzielane przez sakrament ?wi?ce?. Ich znaczenie zostaje okre?lone przez biskupów na podstawie tradycji liturgicznych i potrzeb duszpasterskich. "Ministranci, lektorzy, komentatorzy i 1672 cz?onkowie chóru równie? spe?niaj? prawdziw? funkcj? liturgiczn?"17Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 29..

1144 W celebracji sakramentów ca?e zgromadzenie jest wi?c "liturgiem", ka?dy wed?ug swojej funkcji, ale "w jedno?ci Ducha", który dzia?a we wszystkich. "W odprawianiu liturgii ka?dy spe?niaj?cy sw? funkcj?, czy to duchowny, czy ?wiecki, powinien czyni? tylko to i wszystko to, co nale?y do niego z natury rzeczy i na mocy przepisów liturgicznych"18Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 28..

II. Jak celebrowa? liturgie?

 

1333-1340 Znaki i symbole

1145 Celebracja sakramentalna sk?ada si? ze znaków i symboli. Wed?ug 53 Boskiej pedagogii zbawienia ich znaczenie ma swoje korzenie w dziele stworzenia i w kulturze ludzkiej, ukonkretnia si? w wydarzeniach Starego Przymierza, a w pe?ni objawia w osobie i dziele Chrystusa.

 

1146 Znaki ze ?wiata cz?owieka. Znaki i symbole zajmuj? wa?ne miejsce w ?yciu ludzkim. Cz?owiek, jako istota zarówno cielesna jak duchowa, wyra?a i rozumie rzeczywisto?ci duchowe za po?rednictwem znaków i symboli 362, 2702 materialnych. Jako istota spo?eczna cz?owiek potrzebuje znaków i symboli, by kontaktowa? si? z innymi za po?rednictwem j?zyka, gestów i czynno?ci. To samo 1879 odnosi si? do jego relacji z Bogiem.1147 Bóg przemawia do cz?owieka za po?rednictwem widzialnego stworzenia. Kosmos materialny jawi si? ludzkiemu poznaniu, aby cz?owiek 299 odczytywa? w nim ?lady swego Stwórcy19Por. Mdr 13,1; Rz 1,19-20; Dz 14,17.. ?wiat?o i ciemno??, wiatr i ogie?, woda i ziemia, drzewo i owoce mówi? o Bogu, symbolizuj? Jego wielko??, a zarazem blisko??.

1148 Ta rzeczywisto?? zmys?owa jako stworzenie mo?e sta? si? miejscem, w którym wyra?a si? dzia?anie Boga u?wi?caj?cego ludzi i dzia?anie ludzi oddaj?cych cze?? Bogu. Dotyczy to równie? znaków i symboli ?ycia spo?ecznego ludzi: obmycie i namaszczenie, ?amanie chleba i picie z tego samego kielicha mog? wyra?a? u?wi?caj?c? obecno?? Boga i wdzi?czno?? cz?owieka dla swego Stwórcy.

1149 Wielkie religie ludzko?ci ?wiadcz? cz?sto w sposób bardzo wyra?ny o kosmicznym i symbolicznym znaczeniu obrz?dów religijnych. Liturgia Ko?cio?a 843 przyjmuje, integruje i u?wi?ca elementy stworzenia i kultury ludzkiej, nadaj?c im godno?? znaków ?aski, nowego stworzenia w Jezusie Chrystusie.

1150 Znaki Przymierza. Naród wybrany otrzymuje od Boga znaki i charakterystyczne symbole, które zostaj? w??czone w jego ?ycie liturgiczne. Nie s? to 1334 tylko celebracje cyklów kosmicznych i gesty spo?eczne, ale znaki Przymierza, symbole wielkich dzie? Boga dla swojego ludu. W?ród znaków liturgicznych Starego Przymierza mo?na wymieni? obrzezanie, namaszczenie i konsekrowanie królów oraz kap?anów, wk?adanie r?k, ofiary, a przede wszystkim Pasch?. Ko?ció? widzi w tych znakach zapowied? sakramentów Nowego Przymierza.

1151 Znaki przyj?te przez Chrystusa. Pan Jezus w swoim przepowiadaniu cz?sto pos?uguje si? znakami ?wiata stworzonego, by ukaza? tajemnice 1335 Królestwa Bo?ego20Por. ?k 8,10.. Uzdrawia lub potwierdza tre?? swojego przepowiadania przez znaki materialne lub symboliczne gesty21Por. J 9, 6; Mk 7, 33-35; 8, 22-25.. Nadaje nowe znaczenie wydarzeniom i znakom Starego Przymierza, przede wszystkim Wyj?ciu z Egiptu i obchodom Paschy22Por. ?k 9, 31; 22, 7-20., poniewa? On sam jest sensem tych wszystkich znaków.

1152 Znaki sakramentalne. Od dnia Pi??dziesi?tnicy Duch ?wi?ty przez znaki sakramentalne Ko?cio?a dokonuje dzie?a u?wi?cania. Sakramenty Ko?cio?a nie wykluczaj? ca?ego bogactwa znaków i symboli zaczerpni?tych z kosmosu i ?ycia spo?ecznego, ale oczyszczaj? je i integruj?. Ponadto wype?niaj? one typy i figury Starego Przymierza, oznaczaj? i urzeczywistniaj? zbawienie dokonane przez Chrystusa; zapowiadaj? oraz uprzedzaj? chwa?? nieba.

S?owa i czynno?ci

1153 Celebracja sakramentalna jest spotkaniem dzieci Bo?ych z Ojcem w Chrystusie i Duchu ?wi?tym; spotkanie to wyra?a si? jako dialog przez 53 czynno?ci i s?owa. Z pewno?ci? same czynno?ci symboliczne maj? ju? jak?? wymow?. S?owo Bo?e oraz odpowied? wiary powinny jednak towarzyszy? im i o?ywia? je, by ziarno Królestwa wyda?o owoc na dobrej ziemi. Czynno?ci liturgiczne oznaczaj? to, co wyra?a s?owo Bo?e: bezinteresown? inicjatyw? Boga, a zarazem odpowied? wiary Jego ludu.

1154 Liturgia s?owa jest integraln? cz??ci? celebracji sakramentalnej. W celu 1100 umacniania wiary wiernych powinny zosta? dowarto?ciowane znaki s?owa 103 Bo?ego: ksi?ga s?owa (lekcjonarz lub ewangeliarz), okazywanie jej czci (wniesienie w procesji, kadzid?o, ?wiat?o) i miejsce g?oszenia s?owa (ambona), wyra?ne i zrozumia?e czytanie; homilia szafarza, która przed?u?a jego g?oszenie; odpowiedzi zgromadzenia (aklamacje, psalmy medytacyjne, litanie, wyznanie wiary).

1155 S?owo i czynno?? liturgiczna s? nieroz??czne jako znaki i nauczanie, a 1127 tak?e jako urzeczywistnienie tego, co oznaczaj?. Duch ?wi?ty daje nie tylko zrozumienie s?owa Bo?ego, wzbudzaj?c wiar?. Za po?rednictwem sakramentów urzeczywistnia tak?e "wielkie sprawy" Bo?e zapowiadane przez s?owo; uobecnia i przekazuje dzie?o Ojca wype?nione przez Jego umi?owanego Syna.

?piew i muzyka

1156 "Tradycja muzyczna ca?ego Ko?cio?a stanowi skarbiec nieocenionej warto?ci, wybijaj?cy si? ponad inne sztuki, przede wszystkim przez to, ?e ?piew ko?cielny zwi?zany ze s?owami jest nieodzown? oraz integraln? cz??ci? uroczystej liturgii"23Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 112.. Kompozycja i ?piew natchnionych psalmów, cz?sto z towarzyszeniem instrumentów muzycznych, by?y ?ci?le zwi?zane ju? z obrz?dami liturgicznymi Starego Przymierza. Ko?ció? kontynuuje i rozwija t? tradycj?: Przemawiajcie "do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pie?niach pe?nych ducha, ?piewaj?c i wys?awiaj?c Pana w waszych sercach" (Ef 5, 19)24Por. Kol 3, 16-17.. "Kto ?piewa, ten si? dwa razy modli"25Por. ?w. Augustyn, Enarratio in Psalmos, 72, 1..

 

1157 ?piew i muzyka spe?niaj? swoj? funkcj? znaków tym wymowniej, "im ?ci?lej zwi??? si? z czynno?ci? liturgiczn?"26Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 112., wed?ug trzech podstawowych kryteriów: pe?ne wyrazu pi?kno modlitwy, jednomy?lne uczestniczenie 2502zgromadzenia w przewidzianych momentach i uroczysty charakter celebracji. Uczestnicz? one w ten sposób w tym, co stanowi cel s?ów i czynno?ci liturgicznych, a którym jest chwa?a Bo?a i u?wi?cenie wiernych27Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 112..

Ile? razy p?aka?em, s?uchaj?c hymnów Twoich i kantyków, wstrz??ni?ty b?ogim ?piewem Twego Ko?cio?a. G?osy te wlewa?y si? do moich uszu, a gdy Twoja prawda ?cieka?a kroplami do serca, parowa?o z niego gor?ce uczucie pobo?nego oddania. Z oczu p?yn??y ?zy i dobrze mi by?o z nimi28?w. Augustyn, Confessiones IX, 6 14..

 

1158 Harmonia znaków (?piew, muzyka, s?owa i czynno?ci) jest bardziej 1201 wymowna i owocna, je?li wyra?a si? w bogactwie kulturowym w?a?ciwym 1674 sprawuj?cemu liturgi? Ludowi Bo?emu29Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 119.. Dlatego te? "nale?y troskliwie piel?gnowa? religijny ?piew ludowy, tak aby g?osy wiernych mog?y rozbrzmiewa? podczas nabo?e?stw, a nawet w czasie czynno?ci liturgicznych"30Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 118., zgodnie z normami Ko?cio?a. "Przeznaczone do ?piewów ko?cielnych teksty powinny (jednak) si? zgadza? z nauk? katolick?. Nale?y je czerpa? przede wszystkim z Pisma ?wi?tego i ?róde? liturgicznych"31Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 121..?wi?te obrazy 476-477, 2129-2132

1159 ?wi?ty obraz, ikona liturgiczna, przedstawia przede wszystkim Chrystusa. Nie mo?e ona przedstawia? niewidzialnego i niepoj?tego Boga; dopiero Wcielenie Syna Bo?ego zapocz?tkowa?o ow? "ekonomi?" obrazów:

 

Niegdy? Bóg, który nie ma ani cia?a, ani twarzy, nie móg? absolutnie by? przedstawiany na obrazie. Ale teraz, gdy ukaza? si? nam w ciele i ?y? w?ród ludzi, mog? przedstawi? na obrazie to, co zobaczy?em z Boga... Z ods?oni?tym obliczem kontemplujemy chwa?? Pana32?w. Jan Damasce?ski, De sacris imaginibus orationes, 1, 16: PG 96, 1245 A..

 

1160 Ikonografia chrze?cija?ska za po?rednictwem obrazu wyra?a or?dzie ewangeliczne, które Pismo ?wi?te opisuje za po?rednictwem s?ów. Obraz i s?owo wyja?niaj? si? wzajemnie.

Mówi?c krótko, pragniemy strzec zazdro?nie wszystkich nienaruszonych tradycji Ko?cio?a, tak pisanych jak ustnych. Jedn? z nich jest przedstawianie wzoru za po?rednictwem obrazu, je?li zgadza si? z liter? or?dzia ewangelicznego i s?u?y potwierdzeniu prawdziwego, a nie nierzeczywistego Wcielenia S?owa Bo?ego, oraz przynosi nam korzy??, poniewa? przedmioty przekazuj? jeden drugiemu to, co wyobra?aj?, przez to, co bez dwuznaczno?ci oznaczaj?33Sobór Nicejski II (787): COD 111..

 

1161 Wszystkie znaki celebracji liturgicznej odnosz? si? do Chrystusa; dotyczy to tak?e ?wi?tych obrazów Matki Bo?ej i ?wi?tych. Oznaczaj? one bowiem Chrystusa, który zosta? w nich uwielbiony. Ukazuj? "mnóstwo ?wiadków" (Hbr 12, 1), którzy nadal uczestnicz? w zbawieniu ?wiata i z którymi jeste?my zjednoczeni, zw?aszcza podczas celebracji sakramentalnej. Przez ich wizerunki objawia si? naszej wierze cz?owiek "na obraz Boga", przemieniony wreszcie "na Jego podobie?stwo"34Por. Rz 8, 29; 1 J 3, 2., a nawet anio?owie, w??czeni tak?e w dzie?o Chrystusa.

Id?c jakby królewskim traktem za Boskim nauczaniem ?wi?tych Ojców i za Tradycj? Ko?cio?a katolickiego - wiemy przecie?, ?e w nim przebywa Duch ?wi?ty - orzekamy z ca?? dok?adno?ci?, w trosce o wiar?, ?e przedmiotem kultu powinny by? nie tylko wizerunki drogocennego i o?ywiaj?cego krzy?a, ale tak samo czcigodne i ?wi?te obrazy malowane, u?o?one w mozaik? lub wykonane w inny sposób, które ze czci? umieszcza si? w ko?cio?ach, na sprz?cie liturgicznym czy na szatach, na ?cianach czy na desce, w domach czy przy drogach, z wyobra?eniami Pana naszego Jezusa Chrystusa, Boga i Zbawiciela, a tak?e ?wi?tej Bogarodzicy, godnych czci anio?ów oraz wszystkich ?wi?tych i sprawiedliwych35Sobór Nicejski II: DS 600..

 

1162 "Pi?kno i kolor obrazów pobudzaj? moj? modlitw?. Jest to ?wi?to dla 2502 moich oczu, podobnie jak widok natury pobudza me serce do oddawania chwa?y Bogu"36?w. Jan Damasce?ski, De sacris imaginibus orationes, 1, 27: PG 94, 1268 B.. Kontemplacja ?wi?tych obrazów, po??czona z medytacj? s?owa Bo?ego i ?piewem hymnów liturgicznych, nale?y do harmonii znaków celebracji, aby celebrowane misterium wycisn??o si? w pami?ci serca, a nast?pnie znalaz?o swój wyraz w nowym ?yciu wiernych.III. Kiedy celebrowa? liturgi??

Czas liturgiczny

1163 "?wi?ta Matka Ko?ció? uwa?a za swój obowi?zek obchodzi? w czcigodnym wspomnieniu zbawcze dzie?o swego Boskiego Oblubie?ca przez ca?y rok w ustalonych dniach. Ka?dego tygodnia Ko?ció? obchodzi pami?tk? Zmartwychwstania Pa?skiego w dniu, który nazwa? Pa?skim, a raz w roku czci je tak?e razem z Jego b?ogos?awion? M?k? na Wielkanoc, w to swoje najwi?ksze 512 ?wi?to. Z biegiem roku Ko?ció? ods?ania ca?e misterium Chrystusa... W ten sposób obchodz?c misteria Odkupienia, Ko?ció? otwiera bogactwa zbawczych czynów i zas?ug swojego Pana, tak ?e one uobecniaj? si? niejako w ka?dym czasie, aby wierni zetkn?li si? z nimi i dost?pili ?aski zbawienia"37Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 102..

1164 Lud Bo?y od czasów Prawa Moj?eszowego zna? sta?e ?wi?ta, pocz?wszy od Paschy, by wspomina? zdumiewaj?ce czyny Boga Zbawiciela, dzi?kowa? Mu za nie, przed?u?a? pami?? o nich i uczy? nowe pokolenia zgodnego z nimi post?powania. W czasie Ko?cio?a, usytuowanym mi?dzy wype?nion? ju? raz na zawsze Pasch? Chrystusa a jej spe?nieniem w Królestwie Bo?ym, liturgia sprawowana w ustalone dni jest g??boko przenikni?ta nowo?ci? misterium Chrystusa.

1165 Gdy Ko?ció? celebruje misterium Chrystusa, w jego modlitwie powraca s?owo "dzisiaj" niby echo modlitwy, której nauczy? go jego Pan38Por. Mt 6, 11., i echo 2659, 2836 wezwania Ducha ?wi?tego39Por. Hbr 3, 7-4, 11; Ps 95, 7.. Tym "dzisiaj" Boga ?ywego, do którego cz?owiek ma wej??, jest "Godzina" Paschy Jezusa, która przenika i prowadzi ca?? 1085 histori?.

 

?ycie rozci?gn??o si? na wszystkie istoty i wszyscy zostali nape?nieni jasnym ?wiat?em. Wschód nad wschodami ogarn?? wszech?wiat, a ten, który by? "przed jutrzenk?" i przed gwiazdami, nie?miertelny i wielki, wspania?y Chrystus o?wieca wszystkie istoty ja?niej ni? s?o?ce. Dlatego dla nas, którzy w Niego wierzymy, zaczyna si? dzie? ?wiat?a, d?ugi i wieczny, który nie ga?nie - mistyczna Pascha40?w. Hipolit, De paschate, 1-2..

 

 

Dzie? Pa?ski 2174-21881166 "Zgodnie z tradycj? apostolsk?, która wywodzi si? od samego dnia Zmartwychwstania Chrystusa, Misterium Paschalne Ko?ció? obchodzi co osiem dni, w dniu, który s?usznie nazywany jest dniem Pa?skim albo niedziel?"41Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 106.. 1343 Dzie? Zmartwychwstania Chrystusa jest równocze?nie "pierwszym dniem tygodnia", pami?tk? pierwszego dnia stworzenia i "ósmym dniem", w którym Chrystus po swoim "odpoczynku" wielkiego Szabatu zapocz?tkowuje dzie? "który Pan uczyni?", "dzie?, który nie zna zachodu"42Liturgia bizantyjska.. Centrum tego dnia stanowi "wieczerza Pa?ska", poniewa? w?a?nie na niej ca?a wspólnota wiernych spotyka zmartwychwsta?ego Pana, który zaprasza ich na swoj? uczt?43Por. J 21, 12; ?k 24, 30..

 

Dzie? Pa?ski, dzie? Zmartwychwstania, dzie? chrze?cijan, jest naszym dniem. Jest on nazywany dniem Pa?skim, poniewa? w?a?nie w tym dniu zwyci?ski Chrystus wst?pi? do Ojca. Je?eli poganie nazywaj? go dniem s?o?ca, to ch?tnie si? na to godzimy, poniewa? dzi? zaja?nia?o ?wiat?o ?wiata, dzi? ukaza?o si? s?o?ce sprawiedliwo?ci, którego blask przynosi zbawienie44?w. Hieronim, In die dominica Paschae homilia: CCL 78, 550, 52..

 

1167 Niedziela jest w pe?nym znaczeniu tego s?owa dniem zgromadzenia liturgicznego, w którym zbieraj? si? wierni "dla s?uchania s?owa Bo?ego i uczestniczenia w Eucharystii, aby tak wspomina? M?k?, Zmartwychwstanie i chwa?? Pana Jezusa i sk?ada? dzi?kczynienie Bogu, który ich ?odrodzi? przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa ku nadziei ?ywej?"45Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 106.:

Gdy kontemplujemy, o Chryste, cuda, jakie zosta?y dokonane w tym niedzielnym dniu Twego ?wi?tego Zmartwychwstania, mówimy: B?ogos?awiony jest dzie? niedzielny, poniewa? by? to dzie? pocz?tku stworzenia... odnowienia rodzaju ludzkiego... W tym dniu rozradowa?o si? niebo i ziemia, a ca?y wszech?wiat zosta? nape?niony ?wiat?em. B?ogos?awiony jest dzie? niedzielny, poniewa? w nim zosta?y otwarte bramy raju, by wszed? do niego bez l?ku Adam i wszyscy wygna?cy46Fanqith, Oficjum syryjskie z Antiochii, T. 6, cz??? letnia, s. 193 b..

 

Rok liturgiczny

1168 Wychodz?c od Triduum Paschalnego jakby od ?ród?a ?wiat?a, nowy czas 2698 Zmartwychwstania wype?nia swoj? jasno?ci? ca?y rok liturgiczny. Zbli?aj?c si? stopniowo, krok za krokiem, do tego ?ród?a, rok zostaje przemieniony przez liturgi?. Staje si? on rzeczywi?cie "rokiem ?aski Pana"47Por. ?k 4,19.. Ekonomia zbawienia dzia?a w ramach czasu, ale od chwili jej wype?nienia w Misterium Paschalnym Jezusa i w wylaniu Ducha ?wi?tego jest uprzedzany koniec historii jako "przedsmak" - Królestwo Bo?e wchodzi w nasz czas.

1169 Dlatego Wielkanoc nie jest po prostu jednym ze ?wi?t, ale jest "?wi?tem ?wi?t", "Uroczysto?ci? uroczysto?ci", tak jak Eucharystia jest Sakramentem 1330sakramentów (Wielkim Sakramentem). ?w. Atanazy nazywa Wielkanoc 1560 "Wielk? Niedziel?"48?w. Atanazy, Epistula festivalis, 329: PG 26, 1366 A., podobnie jak nie tylko na Wschodzie poprzedzaj?cy j? tydzie? nazywany jest "Wielkim Tygodniem". Tajemnica Zmartwychwstania, w której Chrystus unicestwi? ?mier?, przenika swoj? pot??n? moc? nasz stary czas, a? wszystko zostanie Mu poddane.

1170 Na Soborze Nicejskim (325) wszystkie Ko?cio?y zgodzi?y si? obchodzi? Pasch? chrze?cija?sk? w niedziel? po pe?ni ksi??yca (14 Nisan), po wiosennym zrównaniu dnia z noc?. Reforma kalendarza na Zachodzie (nazwanego w 1582 r. "gregoria?skim" od imienia papie?a Grzegorza XIII) wprowadzi?a ró?nic? kilku dni w stosunku do kalendarza wschodniego. Obecnie Ko?cio?y zachodnie i wschodnie d??? do porozumienia, by na nowo doj?? do wspólnej daty celebrowania dnia Zmartwychwstania Pana.

1171 Rok liturgiczny jest rozwini?ciem ró?nych aspektów jedynego Misterium Paschalnego. W sposób szczególny odnosi si? to do cyklu ?wi?t skupionych wokó? misterium Wcielenia (Zwiastowanie, Bo?e Narodzenie, Objawienie 524 Pa?skie), które wspominaj? pocz?tek naszego zbawienia i komunikuj? nam pierwociny Misterium Paschalnego.

Cze?? ?wi?tych w roku liturgicznym (Sanctorale)

1172 "Obchodz?c ten roczny cykl misteriów Chrystusa, Ko?ció? ?wi?ty ze szczególn? mi?o?ci? oddaje cze?? Naj?wi?tszej Matce Bo?ej, Maryi, która 971 nierozerwalnym w?z?em zwi?zana jest ze zbawczym dzie?em swojego Syna. W Niej 2030 Ko?ció? podziwia i wys?awia wspania?y owoc Odkupienia i jakby w przeczystym obrazie z rado?ci? ogl?da to, czym ca?y pragnie i spodziewa si? by?"49Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 103..

1173 Gdy Ko?ció? w ci?gu roku liturgicznego wspomina m?czenników i innych ?wi?tych, "g?osi Misterium Paschalne" w tych, "którzy 957 wspó?cierpieli i zostali wspó?uwielbieni z Chrystusem, przedstawia wiernym ich przyk?ady, poci?gaj?ce wszystkich przez Chrystusa do Ojca, a przez ich zas?ugi wyjednywa dobrodziejstwa Bo?e"50Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 104; por. 108 i 111..

Liturgia Godzin

1174 Misterium Chrystusa, Jego Wcielenie i Pascha, które celebrujemy w Eucharystii zw?aszcza podczas niedzielnego zgromadzenia, przenika i przemienia czas ka?dego dnia przez celebracj? Liturgii Godzin, Officium divinum51Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 83-101.. Ta 2698 celebracja jako wyraz wierno?ci zaleceniom apostolskim, by "nieustannie si? modli?" (1 Tes 5, 17; Ef 6, 18), jest tak pomy?lana, "aby wszystkie pory dnia i nocy u?wi?ca? przez uwielbienie Boga"52Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 84.. Jest ona "publiczn? modlitw? Ko?cio?a"53Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 98., w której wierni (duchowni, zakonnicy, zakonnice i ?wieccy) sprawuj? królewskie kap?a?stwo ochrzczonych. Liturgia Godzin celebrowana "wed?ug formy zatwierdzonej" przez Ko?ció? "jest... prawdziwie g?osem Oblubienicy przemawiaj?cej do Oblubie?ca. Co wi?cej, jest to modlitwa Chrystusa i Jego Cia?a zwrócona do Ojca"54Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 84..

1175 Liturgia Godzin powinna sta? si? modlitw? ca?ego Ludu Bo?ego. W niej sam Chrystus "urz?d kap?a?ski wykonuje nadal przez swój Ko?ció?"55Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 83. - ka?dy uczestniczy w niej wed?ug miejsca w Ko?ciele i okoliczno?ci ?ycia: prezbiterzy jako pe?ni?cy pos?ug? duszpastersk?, poniewa? s? powo?ani do wiernego trwania na modlitwie i s?u?enia S?owu56Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 86; 96; dekret Presbyterorum ordinis, 5.; zakonnicy i zakonnice przez charyzmat swego ?ycia konsekrowanego57Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 98.; wszyscy wierni wed?ug swoich mo?liwo?ci. "Duszpasterze niech si? staraj? w niedziele i uroczyste ?wi?ta odprawia? w ko?cio?ach z udzia?em wiernych g?ówne Godziny, zw?aszcza Nieszpory. Zaleca si?, aby i ?wieccy odmawiali brewiarz czy to z prezbiterami, czy na swoich zebraniach, czy nawet indywidualnie"58Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 100..

1176 Celebracja Liturgii Godzin wymaga nie tylko zharmonizowania 2700 g?osu z modlitw? serca, lecz tak?e troski "o g??bsze poznanie liturgii i Pisma ?wi?tego, a zw?aszcza psalmów"59Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 90..

1177 Hymny i modlitwy wstawiennicze Liturgii Godzin wpisuj? modlitw? 2586 psalmów w czas Ko?cio?a, wyra?aj?c symbolik? pory dnia, okresu liturgicznego czy celebrowanego ?wi?ta. Ponadto czytanie s?owa Bo?ego w ka?dej Godzinie (z responsoriami czy troparionami, które po nim nast?puj?), a w niektórych Godzinach czytania Ojców Ko?cio?a czy mistrzów ?ycia duchowego, objawiaj? g??biej sens celebrowanego misterium, pomagaj? lepiej zrozumie? psalmy i przygotowuj? do modlitwy wewn?trznej. W ten sposób lectio divina, podczas której s?owo Bo?e jest czytane i rozwa?ane, by sta?o si? modlitw?, jest zakorzeniona w celebracji liturgicznej.

1178 Liturgia Godzin, która jest jakby przed?u?eniem celebracji eucharystycznej, nie wyklucza, ale domaga si? na zasadzie komplementarno?ci ró?nych form pobo?no?ci Ludu Bo?ego, szczególnie adoracji i kultu Naj?wi?tszego 1378 Sakramentu.

IV. Gdzie celebrowa? liturgi??

1179 Kult Nowego Przymierza "w Duchu i prawdzie" (J 4, 24) nie jest zwi?zany z jakim? okre?lonym miejscem na zasadzie wy??czno?ci. Ca?a ziemia jest ?wi?ta i powierzona ludziom. Gdy wierni gromadz? si? w jakim? miejscu, s? "?ywymi kamieniami", zebranymi w celu "budowania duchowej ?wi?tyni" 586 (1 P 2, 4-5). Cia?o Chrystusa Zmartwychwsta?ego jest duchow? ?wi?tyni?, z której tryska ?ród?o wody ?ywej. Wszczepieni w Chrystusa przez Ducha ?wi?tego, "jeste?my ?wi?tyni? Boga ?ywego" (2 Kor 6, 16).

1180 Je?li w jakim? kraju nie jest naruszana wolno?? religijna60Por. Sobór Watyka?ski II, dekl. Dignitatis humanae, 4., chrze?cijanie 2106 wznosz? budowle przeznaczone do kultu Bo?ego. Te widzialne ko?cio?y nie s? zwyczajnymi miejscami zgromadze?, ale oznaczaj? i ukazuj? Ko?ció? ?yj?cy w tym miejscu, mieszkanie Boga z lud?mi pojednanymi i zjednoczonymi w Chrystusie.

1181 "Dom modlitwy, gdzie sprawuje si? i przechowuje Naj?wi?tsz? Eucharysti? oraz gdzie gromadz? si? wierni i gdzie czci si? obecno?? Syna Bo?ego, 2691 Zbawiciela naszego, z?o?onego za nas na o?tarzu ofiarnym jako pomoc i pociech? wiernych, winien by? schludny, sposobny do modlitwy i ?wi?tych uroczysto?ci"61Sobór Watyka?ski II, dekret Presbyterorum ordinis, 5; konst. Sacrosanctum Concilium, 122-127.. W tym "domu Bo?ym" prawda i harmonia znaków, które go tworz?, powinny ukazywa? Chrystusa, który jest obecny i dzia?a w tym miejscu62Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 7..

1182 O?tarzem Nowego Przymierza jest Krzy? Chrystusa63Por. Hbr 13,10., z którego wyp?ywaj? sakramenty Misterium Paschalnego. Na o?tarzu, który stanowi centrum ?wi?tyni, 617,1383uobecnia si? w znakach sakramentalnych ofiara Krzy?a. O?tarz jest tak?e sto?em Pa?skim, do którego jest zaproszony Lud Bo?y64Por. Ogólne wprowadzenie do Msza?u Rzymskiego, 259.. W niektórych liturgiach wschodnich o?tarz jest tak?e symbolem grobu (Chrystus naprawd? umar? i naprawd? zmartwychwsta?).

1183 Tabernakulum powinno by? umieszczone "w ko?ciele... w najbardziej godnym miejscu, z najwi?ksz? czci?"65Pawe? VI, enc. Mysterium fidei.. Godna forma, w?a?ciwe umieszczenie i zabezpieczenie 1379, 2120tabernakulum66Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 128. powinny sprzyja? adoracji Pana, rzeczywi?cie obecnego w Naj?wi?tszym Sakramencie o?tarza.

 

?wi?te krzy?mo (myron), s?u??ce do namaszczania, jest znakiem 1241 sakramentalnym piecz?ci daru Ducha ?wi?tego; tradycyjnie jest przechowywane i czczone w jakim? bezpiecznym miejscu ?wi?tym. Mo?na do niego do??czy? olej katechumenów i olej chorych.

1184 Katedra biskupa lub krzes?o prezbitera "powinny podkre?la? jego funkcj? jako przewodnicz?cego zgromadzenia i kieruj?cego modlitw?"67Ogólne wprowadzenie do Msza?u Rzymskiego, 271..

 

Ambona. "Godno?? s?owa Bo?ego wymaga, by w ko?ciele by?o ono 103 g?oszone z miejsca, na którym w czasie liturgii s?owa spontanicznie skupia si? uwaga wiernych"68Ogólne wprowadzenie do Msza?u Rzymskiego, 272..

1185 Chrzest zapocz?tkowuje zgromadzenie Ludu Bo?ego, dlatego ?wi?tynia powinna posiada? miejsce do celebracji chrztu (chrzcielnica) oraz sprzyja? pami?ci o obietnicach chrzcielnych (woda ?wi?cona).

Odnowa ?ycia chrzcielnego wymaga pokuty. ?wi?tynia powinna zatem posiada? miejsce s?u??ce wyra?aniu skruchy i otrzymywaniu przebaczenia, dostosowane do przyjmowania penitentów.

?wi?tynia powinna tak?e stanowi? przestrze? zach?caj?c? do skupienia i cichej 2717 modlitwy, która przed?u?a i uwewn?trznia wielk? Modlitw? eucharystyczn?.

1186 ?wi?tynia ma wreszcie znaczenie eschatologiczne. Aby wej?? do 1130 domu Bo?ego, trzeba przekroczy? próg, symbol przej?cia ze ?wiata zranionego grzechem do ?wiata nowego ?ycia, do którego s? powo?ani wszyscy ludzie. ?wi?tynia widzialna symbolizuje dom ojcowski, do którego zd??a Lud Bo?y i w którym Ojciec "otrze z ich oczu wszelk? ?z?" (Ap 21, 4). Dlatego te? ?wi?tynia jest szeroko otwartym i go?cinnym domem wszystkich dzieci Bo?ych.

W skrócie

1187 Liturgia jest dzie?em ca?ego Chrystusa, G?owy i Cia?a. Nasz Arcykap?an celebruje j? nieustannie w liturgii niebieskiej wraz ze ?wi?t? Bo?? Rodzicielk?, Aposto?ami, wszystkimi ?wi?tymi i wieloma lud?mi, którzy weszli ju? do Królestwa.

1188 W celebracji liturgicznej ca?e zgromadzenie jest "liturgiem": ka?dy wed?ug pe?nionej funkcji. Kap?a?stwo chrzcielne jest kap?a?stwem ca?ego Cia?a Chrystusa. Niektórzy wierni otrzymali jednak sakrament ?wi?ce?, by reprezentowa? Chrystusa jako G?ow? Cia?a.1189 Celebracja liturgiczna obejmuje znaki i symbole, które odnosz? si? do stworzenia (?wiat?o, woda, ogie?), do ?ycia ludzkiego (obmywanie, namaszczanie, ?amanie chleba) i do historii zbawienia (obrz?dy Paschy). Te elementy kosmiczne, obrz?dy ludzkie i czynno?ci przypominaj?ce dzia?anie Bo?e, w??czone do ?wiata wiary i ogarni?te moc? Ducha ?wi?tego, staj? si? no?nikami zbawczego i u?wi?caj?cego dzia?ania Chrystusa.

1190 Liturgia s?owa jest integraln? cz??ci? celebracji. Znaczenie celebracji jest wyra?ane przez s?owo Bo?e, które jest g?oszone, i przez zaanga?owanie wiary, która jest odpowiedzi? na to s?owo.

1191 ?piew i muzyka s? ?ci?le z??czone z czynno?ci? liturgiczn?. Kryteriami ich dobrego wykorzystania s?: pe?ne wyrazu pi?kno modlitwy, harmonijne uczestniczenie zgromadzenia i sakralny charakter celebracji.

1192 ?wi?te obrazy obecne w naszych ko?cio?ach i domach maj? budzi? i umacnia? wiar? w misterium Chrystusa. Przez ikon? Chrystusa i Jego zbawczych dziel wielbimy Jego samego. W ?wi?tych obrazach Matki Bo?ej, anio?ów i ?wi?tych czcimy przedstawione na nich osoby.

 

1193 Niedziela, "dzie? Pa?ski", jest g?ównym dniem celebracji Eucharystii, poniewa? jest to dzie? Zmartwychwstania. Niedziela jest w pe?nym znaczeniu tego s?owa dniem zgromadzenia liturgicznego, dniem rodziny chrze?cija?skiej, dniem rado?ci i odpoczynku po pracy. Jest "podstaw? i rdzeniem ca?ego roku liturgicznego"
69Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 106..

 

1194 "Z biegiem roku Ko?ció? ods?ania ca?e Misterium Chrystusa, pocz?wszy od Wcielenia i Narodzenia a? do Wniebowst?pienia, do dnia Zes?ania Ducha ?wi?tego oraz oczekiwania b?ogos?awionej nadziei i przyj?cia Pa?skiego"
70Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 102..

1195 W okre?lone dni roku liturgicznego Ko?ció? na ziemi wspomina ?wi?tych: przede wszystkim ?wi?t? Bo?? Rodzicielk?, nast?pnie Aposto?ów, m?czenników i innych ?wi?tych. Ukazuje w ten sposób, ?e jest zjednoczony z liturgi? niebiesk?; wielbi Chrystusa za to, ?e dokona? zbawienia w swoich uwielbionych cz?onkach. Ich przyk?ad jest natchnieniem Ko?cio?a w jego drodze do Ojca.

1196 Wierni, którzy celebruj? liturgi? Godzin, jednocz? si? z Chrystusem, naszym Najwy?szym Kap?anem, przez modlitw? psalmów, rozwa?anie s?owa Bo?ego, pie?ni i uwielbienia, by w??czy? si? do Jego nieustannej i powszechnej modlitwy, która oddaje chwa?? Ojcu i wyprasza dar Ducha ?wi?tego dla ca?ego ?wiata.

1197 Chrystus jest prawdziw? ?wi?tyni? Boga, "miejscem, w którym przebywa Jego chwa?a". Chrze?cijanie przez lask? Bo?? staj? si? równie? ?wi?tyniami Ducha ?wi?tego, ?ywymi kamieniami, z których jest budowany Ko?ció?.

1198 W warunkach ?ycia na ziemi Ko?ció? potrzebuje miejsc, w których mog?aby gromadzi? si? wspólnota wiernych. S? nimi nasze widzialne ?wi?tynie, ?wi?te miejsca, b?d?ce obrazami Miasta ?wi?tego, niebieskiego Jeruzalem, do którego pielgrzymujemy.

1199 W tych ?wi?tyniach Ko?ció? sprawuje kult publiczny na chwa?? Trójcy ?wi?tej, s?ucha s?owa Bo?ego i ?piewa pie?? uwielbienia, zanosi modlitwy i sk?ada Ofiar? Chrystusa, obecnego sakramentalnie po?ród zgromadzenia. Te ?wi?tynie s? równie? miejscami skupienia i modlitwy osobistej.

 

Artyku? drugi

RÓ?NORODNO?? LITURGICZNA

A JEDNO?? MISTERIUM

 

Tradycje liturgiczne a powszechno?? Ko?cio?a

1200 Od pierwszej wspólnoty jerozolimskiej a? do paruzji Ko?cio?y Bo?e wierne wierze apostolskiej we wszystkich miejscach celebruj? to samo 2625 Misterium Paschalne. Celebrowane w liturgii misterium jest jedno, ale formy jego celebrowania s? zró?nicowane.

1201 Bogactwo misterium Chrystusa jest tak niezg??bione, ?e ?adna tradycja 2663 liturgiczna nie mo?e wyczerpa? jego wymowy. Historia powstania i rozwoju ró?nych obrz?dków ?wiadczy o zdumiewaj?cej komplementarno?ci. Gdy Ko?cio?y prze?ywa?y swoje tradycje liturgiczne w komunii wiary i sakramentów, 1158 wzbogaca?y si? wzajemnie i wzrasta?y w wierno?ci wobec Tradycji i wspólnego pos?ania ca?ego Ko?cio?a71Por. Pawe? VI, adhort. apost. Evangelii nuntiandi, 63-64..

1202 Ró?ne tradycje liturgiczne narodzi?y si? ze wzgl?du na samo pos?anie 814 Ko?cio?a. Ko?cio?y tego samego obszaru geograficznego i kulturowego zacz??y celebrowa? misterium Chrystusa, stosuj?c szczególne formy wyrazu, typowe 1674 dla danej kultury: w tradycji "depozytu wiary"72Por. 2 Tm 1,14., w symbolice liturgicznej, w organizowaniu wspólnoty braterskiej, w teologicznym rozumieniu misteriów i w ró?nych formach ?wi?to?ci. W taki sposób Chrystus, ?wiat?o i Zbawienie wszystkich narodów, w ?yciu liturgicznym Ko?cio?a ukazuje si? ludowi i kulturze, do których ten Ko?ció? zosta? pos?any i w których si? zakorzeni?. Ko?ció? 835 jest powszechny; mo?e zintegrowa? w swojej jedno?ci wszystkie prawdziwe 1937 bogactwa kultur, dokonuj?c ich oczyszczenia73Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Lumen gentium, 23; dekret Unitatis redintegratio, 4..

1203 W Ko?ciele s? obecnie u?ywane nast?puj?ce tradycje liturgiczne, czyli obrz?dki: obrz?dek ?aci?ski (g?ównie rzymski, lecz tak?e obrz?dki pewnych Ko?cio?ów lokalnych, jak obrz?dek ambrozja?ski, czy te? obrz?dki pewnych zakonów), bizantyjski, aleksandryjski czy koptyjski, syryjski, ormia?ski, maronicki i chalcedo?ski. "Trzymaj?c si? wiernie Tradycji, Sobór ?wi?ty o?wiadcza, ?e ?wi?ta Matka Ko?ció? uwa?a za równe w prawach i godno?ci wszystkie prawnie uznane obrz?dki i ?e chce je na przysz?o?? zachowa? i zapewni? im wszelki rozwój"74Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 4..

Liturgia i kultury

1204 Celebracja liturgii powinna wi?c odpowiada? charakterowi i kulturze 2684 ró?nych narodów75Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 37-40.. Aby misterium Chrystusa by?o "wszystkim narodom obwieszczone dla sk?onienia ich do pos?usze?stwa wierze" (Rz 16, 26), powinno by? g?oszone, celebrowane i prze?ywane we wszystkich 854 1232kulturach tak, by nie niszczy?o tych kultur, lecz s?u?y?o ich odkupieniu i dope?nieniu76Por. Jan Pawe? II adhort. apost. Catechesi tradendae, 53.. Wiele dzieci Bo?ych w?a?nie ze swoj? kultur? ludzk?, przyj?t? i przemienion? 2527 przez Chrystusa, i za jej po?rednictwem ma przyst?p do Ojca, by Go uwielbia? w jednym Duchu.

1205 "W liturgii, a zw?aszcza w liturgii sakramentów, jest pewna cz??? niezmienna, poniewa? pochodzi z ustanowienia Bo?ego i Ko?ció? jest jej 1125 stró?em. Jest w niej równie? cz??? podlegaj?ca zmianom i Ko?ció? mo?e, a nawet czasem powinien dostosowywa? j? do kultury narodów aktualnie ewangelizowanych"77Jan Pawe? II, list apost. Vicesimus quintus annus, 16; por. Sobór Watyka?ski II, konst. Sacrosanctum Concilium, 21..

1206 "Ró?norodno?? liturgiczna mo?e by? ?ród?em wzbogacenia, ale mo?e równie? wywo?ywa? napi?cia i wzajemne niezrozumienie, a nawet schizmy. Jest jasne, ?e w tej dziedzinie ró?norodno?? nie powinna szkodzi? jedno?ci. Mo?e ona wypowiada? si? jedynie w ramach wierno?ci wobec wspólnej wiary, wobec znaków sakramentalnych, które Ko?ció? otrzyma? od Chrystusa, i wobec wspólnoty hierarchicznej. Adaptacja kulturowa wymaga nawrócenia serca, a je?li trzeba, tak?e zerwania ze zwyczajami przodków niezgodnymi z wiar? katolick?"78Jan Pawe? II, list apost. Vicesimus quintus annus, 16..

 

W skrócie

1207 Jest rzecz? w?a?ciw?, by celebracja liturgiczna d??y?a do wyra?ania si? w kulturze narodu, w którym znajduje si? Ko?ció?, nie uzale?niaj?c si? jednak od niej. Z drugiej strony sama liturgia rodzi i formuje kultury.

1208 Ró?ne tradycje liturgiczne lub obrz?dki, prawnie uznane, ukazuj? powszechno?? Ko?cio?a, poniewa? oznaczaj? i przekazuj? to samo misterium Chrystusa.

1209 Wierno?? Tradycji apostolskiej, to znaczy komunia wiary i sakramentów otrzymanych od Aposto?ów, stanowi kryterium, które zapewnia jedno?? w wielo?ci form tradycji liturgicznych. Komunia ta jest oznaczana i zapewniana przez sukcesj? apostolsk?.

 

Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 99 goĹ›ci