MODLITWA PA?SKA "OJCZE NASZ"
Dokumenty Ko?cio?a - Cz??? czwarta (2558-2865) MODLITWA CHRZE?CIJA?SKA

 

Dzia? drugi

MODLITWA PA?SKA "OJCZE NASZ"

2759 "Gdy Jezus przebywa? w jakim? miejscu na modlitwie i sko?czy? j?, rzek? jeden z uczniów do Niego: ?Panie, naucz nas modli? si?, jak i Jan nauczy? swoich uczniów?" (?k 11,1). W odpowiedzi na t? pro?b? Pan powierza swoim uczniom i swojemu Ko?cio?owi podstawow? modlitw? chrze?cija?sk?. ?w. ?ukasz podaje krótki jej tekst (pi?? pró?b)1Por. ?k 11, 2-4., ?w. Mateusz natomiast wersj? poszerzon? (siedem pró?b)2Por. Mt 6, 9-13.. Tradycja liturgiczna Ko?cio?a przyj??a tekst ?w. Mateusza (Mt 6, 9-13):

 

Ojcze nasz, który? jest w niebie,

?wi?? si? imi? Twoje;

przyjd? Królestwo Twoje;

b?d? wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.

Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj;

i odpu?? nam nasze winy,

jako i my odpuszczamy naszym winowajcom;

i nie wód? nas na pokuszenie,

ale nas zbaw ode Z?ego.

 

2760 Bardzo wcze?nie przyj?? si? w liturgii zwyczaj dodawania doksologii na zako?czenie Modlitwy Pa?skiej. W Didache3Didache, 8, 2.: "Bo Twoja jest pot?ga i chwa?a na wieki". 2855 Konstytucje Apostolskie4Konstytucje Apostolskie, 7, 24, 1. dodaj? na pocz?tku "Królestwo" i ta w?a?nie formu?a zosta?a aktualnie przyj?ta w modlitwie ekumenicznej. Tradycja bizantyjska po "chwa?a" dodaje: "Ojca, Syna i Ducha ?wi?tego". Msza? Rzymski rozwija ostatni? pro?b?5Por. Embolizm. w wyra?nej perspektywie "oczekiwania b?ogos?awionej nadziei" (Tt 2, 13) oraz przyj?cia naszego 2854 Pana Jezusa Chrystusa, potem nast?puje aklamacja wypowiadana przez zgromadzenie albo powtórzenie doksologii z Konstytucji Apostolskich.

 

Artyku? pierwszy

 

"STRESZCZENIE CA?EJ EWANGELII"

2761 "Modlitwa Pa?ska jest rzeczywi?cie streszczeniem ca?ej Ewangelii"6Tertulian, De oratione, 1 i 10.. "Gdy Pan przekaza? nam t? formu?? modlitwy, doda?: ?Pro?cie, a b?dzie wam dane? (?k 11, 9). Ka?dy mo?e wi?c kierowa? ku niebu ró?ne modlitwy wed?ug swoich potrzeb, ale zaczynaj?c zawsze od Modlitwy Pa?skiej, która pozostaje modlitw? podstawow?"7Tertulian, De oratione, 10..

 

I. W centrum Pisma ?wi?tego

2762 Po ukazaniu, ?e Psalmy s? zasadniczym pokarmem modlitwy chrze?cija?skiej i ??cz? si? z pro?bami modlitwy "Ojcze nasz", ?w. Augustyn ko?czy:

 

Zbadajcie wszystkie modlitwy, jakie znajduj? si? w Pi?mie ?wi?tym, a nie wierz?, by?cie mogli znale?? w nich co?, czego nie zawiera?aby Modlitwa Pa?ska8?w. Augustyn, Epistulae, 130, 12, 22: PL 33, 502..

 

2763 Ca?e Pismo ?wi?te (Prawo, Prorocy, Psalmy) zosta?o wype?nione w 102 Chrystusie9Por. ?k 24, 44.. Ewangelia jest "Dobr? Nowin?". Jej pierwsza zapowied? zosta?a streszczona przez ?w. Mateusza w Kazaniu na Górze10Por. Mt 5-7.. Modlitwa do naszego Ojca znajduje si? w samym centrum tej zapowiedzi. W tym kontek?cie znajduje swe wyja?nienie ka?da pro?ba z modlitwy przekazanej nam przez Pana:

Modlitwa Pa?ska jest najdoskonalsz? z modlitw... W niej prosimy nie tylko o to, 2541 czego mo?emy s?usznie pragn??, ale tak?e w kolejno?ci, w jakiej nale?y tego pragn??. Modlitwa Pa?ska nie tylko uczy nas prosi?, ale tak?e kszta?tuje wszystkie nasze uczucia11?w. Tomasz z Akwinu, Summa theologiae, II-II, 83, 9..

 

2764 Kazanie na Górze jest nauk? ?ycia, Modlitwa Pa?ska jest modlitw?, ale 1965 zarówno przez t? nauk?, jak i modlitw? Duch Pana nadaje nowy kszta?t naszym pragnieniom, wewn?trznym poruszeniom, które o?ywiaj? nasze ?ycie. Jezus 1969 swoimi s?owami uczy nas tego nowego ?ycia i poucza, by prosi? o nie w modlitwie. Od prawo?ci naszej modlitwy b?dzie tak?e zale?a?a prawo?? naszego ?ycia w Nim.

II. "Modlitwa Pa?ska"

2765 Tradycyjne wyra?enie "Modlitwa Pa?ska" (to znaczy "Modlitwa Pana") oznacza, ?e modlitwy do naszego Ojca nauczy? nas i da? nam j? Pan Jezus. Ta modlitwa pochodz?ca od Jezusa jest rzeczywi?cie jedyna: jest "Pana". Z jednej 2701 strony, przez s?owa tej modlitwy Jedyny Syn przekazuje nam s?owa, które da? Mu Ojciec12Por. J 17, 7.: On jest Nauczycielem naszej modlitwy. Z drugiej strony, jako S?owo Wcielone, Jezus zna w swoim ludzkim sercu potrzeby swoich braci i sióstr oraz objawia je nam: On jest wzorem naszej modlitwy.

2766 Jezus nie pozostawia nam jednak jakiej? formu?y do mechanicznego powtarzania13Por. Mt 6, 7; 1 Krl 18, 26-29.. Jak w ka?dej modlitwie ustnej, przez S?owo Bo?e Duch ?wi?ty uczy dzieci Bo?e modlitwy do Ojca. Jezus podaje nam nie tylko s?owa naszej synowskiej modlitwy, ale równocze?nie daje Ducha, przez którego staj? si? one w nas "duchem i ?yciem" (J 6, 63). Co wi?cej, na dowód i dla umo?liwienia naszej synowskiej modlitwy Ojciec "wys?a? do serc naszych Ducha Syna swego, który wo?a: Abba, Ojcze!" (Ga 4, 6). Nasza modlitwa wyra?a przed Bogiem nasze pragnienia. Ojciec, "Ten, który przenika serca... zna zamiar Ducha... ?e przyczynia si? za ?wi?tymi zgodnie z wol? Bo??" (Rz 8, 27). Modlitwa do naszego Ojca ??czy si? z misterium pos?ania Syna i 690 Ducha.

 

III. Modlitwa Ko?cio?a

2767 Ten nieroz??czny dar s?ów Pana i Ducha ?wi?tego, który o?ywia je w sercach wierz?cych, Ko?ció? otrzyma? i prze?ywa? ju? od swoich pocz?tków. Pierwsze wspólnoty modli?y si? s?owami Modlitwy Pa?skiej "trzy razy dziennie"14Didache, 8, 3. w miejsce "osiemnastu b?ogos?awie?stw", b?d?cych w u?yciu w pobo?no?ci ?ydowskiej.

2768 Wed?ug Tradycji apostolskiej Modlitwa Pa?ska jest w sposób istotny zakorzeniona w modlitwie liturgicznej.

 

Pan uczy nas modli? si? wspólnie za wszystkich naszych braci. Nie mówi On "Ojcze mój", który? jest w niebie, lecz "Ojcze nasz", aby nasza modlitwa by?a zanoszona w jednym duchu za ca?e Cia?o Ko?cio?a15?w. Jan Chryzostom, Homiliae in Matthaeum, 19, 4: PG 57, 278 D..

 

We wszystkich tradycjach liturgicznych Modlitwa Pa?ska stanowi integraln? cz??? Godzin wi?kszych ?wi?tego Oficjum. Ale przede wszystkim w trzech sakramentach wtajemniczenia chrze?cija?skiego uwydatnia si? jej charakter eklezjalny:

2769 W chrzcie i w bierzmowaniu przekazywanie (traditio) Modlitwy Pa?skiej 1243 oznacza nowe narodzenie si? do ?ycia Bo?ego. Poniewa? modlitwa chrze?cija?ska polega na mówieniu do Boga samym s?owem Bo?ym, dlatego ci, którzy s? "ponownie do ?ycia powo?ani... dzi?ki s?owu Boga, które jest ?ywe" (1 P 1, 23), ucz? si? wzywa? swojego Ojca tym jednym s?owem, którego On zawsze wys?uchuje. Od tej pory mog? to czyni?, gdy? niezatarta piecz?? namaszczenia Duchem ?wi?tym zosta?a wyci?ni?ta na ich sercu, uszach, wargach, na ca?ej ich synowskiej istocie. Dlatego równie? wi?kszo?? komentarzy patrystycznych do modlitwy "Ojcze nasz" jest skierowana do katechumenów i neofitów. Gdy Ko?ció? modli si? s?owami modlitwy "Ojcze nasz", wtedy zawsze modli si? i doznaje mi?osierdzia lud "nowo narodzonych"16Por. 1 P 2,1-10..

2770 W liturgii eucharystycznej Modlitwa Pa?ska ukazuje si? jako modlitwa 1350 ca?ego Ko?cio?a. Objawia si? jej pe?ny sens i skuteczno??. Umieszczona mi?dzy Anafor? (Modlitw? eucharystyczn?) a obrz?dami Komunii ?wi?tej, z jednej strony streszcza wszystkie pro?by i modlitwy wstawiennicze wyra?one w epiklezie, a z drugiej strony wyra?a pro?b? o wej?cie na Uczt? Królestwa, której antycypacj? jest Komunia sakramentalna.

2771 W Eucharystii Modlitwa Pa?ska ukazuje tak?e eschatologiczny charakter 1403 jej pró?b. Jest to modlitwa w?a?ciwa "czasom ostatecznym", czasom zbawienia, które zosta?y zapocz?tkowane wraz z wylaniem Ducha ?wi?tego, a które wype?ni? si? wraz z powrotem Pana. Pro?by skierowane do naszego Ojca - w odró?nieniu od modlitw Starego Przymierza - opieraj? si? na urzeczywistnionym ju? raz na zawsze misterium zbawienia w Chrystusie Ukrzy?owanym i Zmartwychwsta?ym.

2772 Z tej niewzruszonej wiary wyp?ywa nadzieja, która o?ywia ka?d? 1820 z siedmiu pró?b. Wyra?aj? one westchnienia obecnego czasu, czasu cierpliwo?ci i oczekiwania, w którym "jeszcze si? nie ujawni?o, czym b?dziemy" (1 J 3, 2)17Por. Kol 3, 4.. Eucharystia i modlitwa "Ojcze nasz" s? nastawione na przybycie Pana: "a? przyjdzie" (1 Kor 11, 26).

 

W skrócie

2773 W odpowiedzi na pro?b? swoich uczniów ("Panie, naucz nas modli? si?": ?k 11, 1) Jezus powierza im podstawow? modlitw? chrze?cija?sk?: " Ojcze nasz".

2774 "Modlitwa Pa?ska jest rzeczywi?cie streszczeniem ca?ej Ewangelii"18Tertulian, De oratione, 1., "najdoskonalsz? z modlitw"19?w. Tomasz z Akwinu, Summa theologiae, II-II, 83, 9.. Znajduje si? ona w centrum Pisma ?wi?tego.

 

2775 Zosta?a nazwana "Modlitw? Pa?sk?", poniewa? pochodzi od Pana Jezusa, Mistrza i wzoru naszej modlitwy.

2776 Modlitwa Pa?ska jest w?a?ciw? modlitw? Ko?cio?a. Stanowi integraln? cz??? Godzin wi?kszych ?wi?tego Oficjum i sakramentów wtajemniczenia chrze?cija?skiego chrztu, bierzmowania i Eucharystii. W??czona w Eucharysti?, ukazuje "eschatologiczny" charakter zawartych w niej pró?b, w pe?nym nadziei oczekiwaniu Pana, "a? przyjdzie" (1 Kor 11, 26).

 

Artyku? drugi

"OJCZE NASZ, KTÓRY? JEST W NIEBIE "

I. "O?mielamy si? zbli?y? z ca?? ufno?ci?"

2777 W liturgii rzymskiej ca?e zgromadzenie eucharystyczne jest wezwane do odmawiania z synowsk? ?mia?o?ci? modlitwy "Ojcze nasz"; liturgie wschodnie wykorzystuj? i rozwijaj? podobne wyra?enia: "O?mieli? si? z ca?? pewno?ci?", "Uczy? nas godnymi". Przed p?on?cym krzewem Moj?esz us?ysza?: "Nie zbli?aj si? tu! Zdejm sanda?y z nóg" (Wj 3, 5). Tylko Jezus móg? przekroczy? ten próg Boskiej ?wi?to?ci, On, który "dokonawszy oczyszczenia z grzechów" (Hbr 1, 3), wprowadza nas przed oblicze Ojca: "Oto Ja i dzieci moje, które Mi da? Bóg" (Hbr 2,13):

 

?wiadomo?? naszej sytuacji niewolników kaza?aby nam skry? si? pod ziemi?, nasze bytowanie ziemskie rozpad?oby si? w py?, gdyby w?adza naszego Ojca i Ducha Jego Syna nie sk?ania?a nas do wznoszenia wo?ania: "Abba, Ojcze!" (Rz 8,15)... Kiedy s?aby ?miertelnik o?mieli?by si? nazwa? Boga swoim Ojcem, je?li nie wy??cznie wtedy, gdy wn?trze cz?owieka zostanie poruszone 270 Moc? z wysoka?20?w. Piotr Chryzolog, Sermones, 71: PL 52, 401 CD.

 

2778 Moc Ducha, która wprowadza nas w Modlitw? Pa?sk?, jest wyra?ana w liturgiach Wschodu i Zachodu za pomoc? bardzo pi?knego, typowo chrze?cija?skiego wyra?enia parrhesia, które oznacza szczer? prostot?, synowsk? 2828 ufno??, radosn? pewno??, pokorn? ?mia?o??, pewno?? bycia kochanym21Por. Ef 3,12; Hbr 3, 6; 4, 16;10,19;1 J 2, 28; 3, 21; 5,14..

II. "Ojcze!"

2779 Zanim uczynimy naszym to pierwsze wezwanie Modlitwy Pa?skiej, dobrze b?dzie najpierw pokornie oczy?ci? nasze serce z niektórych fa?szywych wyobra?e? "tego ?wiata". Pokora ka?e nam uzna?, ?e "Ojca nikt nie zna, tylko Syn" i ci, którym "Syn zechce objawi?", to znaczy "prostaczkowie" (Mt 1 l, 25-27). Oczyszczenie serca dotyczy powsta?ych w naszej historii osobistej i kulturowej wyobra?e? ojca lub matki, które wp?ywaj? na nasz? relacj? do 239 Boga. Bóg, nasz Ojciec, przekracza kategorie ?wiata stworzonego. Odnosi? nasze idee w tej dziedzinie do Niego lub przeciw Niemu, by?oby tworzeniem bo?ków po to, by je czci? lub burzy?. Modli? si? do Ojca, to znaczy wej?? w Jego misterium, którym jest On sam i które objawi? nam Jego Syn:

 

Wyra?enie "Bóg Ojciec" nigdy nikomu nie by?o objawione. Gdy sam Moj?esz zapyta? Boga, kim On jest, us?ysza? inne imi?. Nam to imi? zosta?o objawione w Synu, bo imi? to zawiera nowe imi? Ojca22Tertulian, De oratione, 3..

 

2780 Mo?emy wzywa? Boga jako "Ojca", poniewa? zosta? On nam objawiony 240 przez Jego Syna, który sta? si? cz?owiekiem, a Jego Duch pozwala nam Go pozna?. Tym, czego cz?owiek nie mo?e poj??, ani moce anielskie dostrzec, jest osobowa relacja Syna z Ojcem23Por. J 1, 1.; Duch Syna pozwala nam w niej uczestniczy?, nam, którzy wierzymy, ?e Jezus jest Chrystusem i ?e narodzili?my si? z Boga24Por. 1 J 5, 1..

2781 Gdy modlimy si? do Ojca, jeste?my w komunii z Nim i z Jego Synem, 2665 Jezusem Chrystusem25Por. 1 J 1, 3.. Wtedy w?a?nie poznajemy Go i uznajemy z ci?gle nowym zachwytem. Pierwszym s?owem Modlitwy Pa?skiej jest adoruj?ce b?ogos?awie?stwo; potem nast?puje b?aganie. Chwa?? Boga jest to, ?e uznajemy Go za "Ojca", Boga prawdziwego. Sk?adamy Mu dzi?kczynienie, ?e objawi? nam swoje imi?, ?e pozwoli? nam w nie wierzy? i ?e zamieszkuje w nas Jego Obecno??.

2782 Mo?emy adorowa? Ojca, poniewa? odrodzi? nas do swojego ?ycia, 1267 przybieraj?c nas za dzieci w swoim Jedynym Synu. Przez chrzest wszczepia nas w Cia?o Chrystusa, a przez namaszczenie swoim Duchem, który od G?owy wylewa si? na cz?onki, czyni nas "namaszczonymi":

 

Rzeczywi?cie, Bóg, który nas przeznaczy? do przybranego synostwa, upodobni? nas do chwalebnego Cia?a Chrystusa. Odt?d wi?c, jako wszczepieni w Chrystusa, s?usznie jeste?cie nazywani "namaszczonymi"26?w. Cyryl Jerozolimski, Catecheses mystagogicae, 3, 1: PG 33, 1088 A..

 

Nowy cz?owiek, odrodzony i przywrócony swemu Bogu dzi?ki ?asce, mówi najpierw: "Ojcze", poniewa? sta? si? synem27?w. Cyprian, De Dominica oratione, 9: PL 4, 525 A..

 

2783 Tak wi?c dzi?ki Modlitwie Pa?skiej zostali?my objawieni nam samym, 1701 poniewa? równocze?nie zosta? nam objawiony Ojciec28Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Gaudium et spes, 22.:

Cz?owiecze, nie ?mia?e? zwróci? twarzy ku niebu, spuszcza?e? oczy ku ziemi, a nagle otrzyma?e? ?ask? Chrystusa: wszystkie twoje grzechy zosta?y ci odpuszczone. Ze z?ego s?ugi sta?e? si? dobrym synem... Podnie? wi?c oczy ku Ojcu, który ci? odkupi? przez swojego Syna, i powiedz: Ojcze nasz... Ale nie ??daj ?adnego przywileju. W szczególny sposób jest On Ojcem Chrystusa; nas natomiast stworzy?. Powiedz wi?c ty tak?e przez ?ask?: Ojcze nasz, aby? zas?u?y?, by by? Jego synem29?w. Ambro?y, De sacramentis, 5, 19: PL 16, 450 C..

 

2784 Ten darmowy dar przybrania wymaga z naszej strony nieustannego nawrócenia i nowego ?ycia. Modlitwa do naszego Ojca powinna rozwin?? w nas 1428 dwie podstawowe dyspozycje:

Pragnienie i wol?, by upodobni? si? do Niego. Zostali?my stworzeni na obraz Boga, ale podobie?stwo do Niego zosta?o nam przywrócone dzi?ki ?asce, 1997 na któr? powinni?my odpowiedzie?.

 

Nale?y pami?ta?... ?e skoro nazywamy Boga "naszym Ojcem", powinni?my post?powa? jak dzieci Bo?e30?w. Cyprian, De Dominica oratione, 11: PL 4, 526 B..

 

Nie mo?ecie nazywa? waszym Ojcem Boga wszelkiej dobroci, je?li zachowujecie serce okrutne i nieludzkie; w takim przypadku nie ma ju? w was ?ladu dobroci Ojca niebieskiego31?w. Jan Chryzostom, Homiliae in Matthaeum, 7, 14..

 

Trzeba nieustannie kontemplowa? pi?kno Ojca i nasyca? nim nasz? dusz?32?w. Grzegorz z Nyssy, Homiliae in orationem dominicam, 2: PG 44, 1 148 B..

2752 Pokorne i ufne serce, które sprawia, ?e "stajemy si? jako dzieci" (Mt 18, 3), bo w?a?nie "prostaczkom" objawia si? Bóg (Mt 11, 25): 2562

 

(Ojcze nasz) jest spojrzeniem na samego Boga, wielkim p?omieniem mi?o?ci. Dusza roztapia si? w nim i pogr??a w ?wi?tym mi?owaniu oraz ufnie, ze szczególn? i pobo?n? czu?o?ci?33?w. Jan Kasjan, Collationes, 9,18: PL 49, 788 C., rozmawia z Bogiem jak ze swoim w?asnym Ojcem.

 

Ojcze nasz: to imi? budzi w nas zarazem mi?o??, zapa? w modlitwie... a tak?e nadziej?, ?e otrzymamy to, o co zamierzamy prosi?... Bo czego mo?e On naprawd? odmówi? swoim dzieciom, skoro ju? wcze?niej pozwoli? im by? Jego dzie?mi?34?w. Augustyn, De sermone Domini in monte, 2, 4, 16: PL 34, 1276.

 

III. Ojcze "nasz"

2786 Ojcze "nasz" odnosi si? do Boga. Gdy wypowiadamy ten zaimek, nie wyra?amy posiadania, lecz ca?kowicie now? relacj? do Boga. 443

2787 Gdy mówimy Ojcze "nasz", uznajemy najpierw, ?e wszystkie Jego obietnice mi?o?ci, zapowiedziane przez proroków, zosta?y wype?nione przez 782 Chrystusa w nowym i wiecznym Przymierzu: Stali?my si? "Jego" ludem, a On jest odt?d "naszym" Bogiem. Ten nowy zwi?zek jest darem wzajemnej przynale?no?ci: przez mi?o?? i wierno??35Por. Oz 2, 21-22; 6, 1-6. mamy odpowiedzie? na "?ask? i prawd?", które zosta?y nam dane w Jezusie Chrystusie (J 1,17).

2788 Poniewa? Modlitwa Pa?ska jest modlitw? Ludu Bo?ego w "czasach ostatecznych", zaimek "nasz" wyra?a równie? pewno?? naszej nadziei w ostatni? obietnic? Boga. W nowym Jeruzalem powie On do zwyci?zcy: "B?d? Bogiem dla niego, a on dla Mnie b?dzie synem" (Ap 21, 7).

2789 Modl?c si? do "naszego" Ojca, zwracamy si? osobi?cie do Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa. Nie dzielimy Bosko?ci, poniewa? Ojciec jest jej 245 "?ród?em i pocz?tkiem", ale wyznajemy w ten sposób, ?e Syn jest odwiecznie zrodzony przez Niego i ?e od Niego pochodzi Duch ?wi?ty. Nie mieszamy równie? Osób, poniewa? wyznajemy, ?e nasza komunia jest komuni? z Ojcem 253 i z Jego Synem Jezusem Chrystusem w Ich jedynym Duchu ?wi?tym. Trójca ?wi?ta jest wspó?istotna i niepodzielna. Kiedy modlimy si? do Ojca, adorujemy Go i wielbimy z Synem i Duchem ?wi?tym.

2790 Gramatycznie zaimek "nasz" okre?la rzeczywisto?? wspóln? dla wielu. Jest tylko jeden Bóg i jest On uznany za Ojca przez tych, którzy przez wiar? w Jego Jedynego Syna odrodzili si? z Niego przez wod? i przez Ducha36Por. I J 5, 1; J 3, 5.. Ko?ció? 787 jest now? komuni? Boga i ludzi. Zjednoczony z Jedynym Synem, który sta? si? "pierworodnym mi?dzy wielu bra?mi" (Rz 8, 29), jest on w komunii z jednym i tym samym Ojcem, w jednym i tym samym Duchu ?wi?tym37Por. Ef 4, 4-6.. Modl?c si? do "naszego" Ojca, ka?dy ochrzczony modli si? w tej komunii: "Jeden duch i jedno serce o?ywia?y wszystkich wierz?cych" (Dz 4, 32).

2791 Dlatego wi?c mimo podzia?ów chrze?cijan modlitwa do "naszego" Ojca 821 pozostaje wspólnym dobrem i nagl?cym wezwaniem dla wszystkich ochrzczonych. Pozostaj?c w komunii przez wiar? w Chrystusa i przez chrzest, powinni oni uczestniczy? w modlitwie Jezusa o jedno?? Jego uczniów38Por. Sobór Watyka?ski II, dekret Unitatis redintegratio, 8; 22..

2792 Wreszcie, je?li rzeczywi?cie modlimy si? "Ojcze nasz", wyzbywamy si? indywidualizmu, poniewa? mi?o??, któr? przyjmujemy, wyzwala nas z niego. Zaimek "nasz" rozpoczynaj?cy Modlitw? Pa?sk?, podobnie jak "my" czterech ostatnich pró?b, nie wyklucza nikogo. Aby by? on wypowiadany w prawdzie39Por. Mt 5, 23-24; 6, 14-16. nale?y przezwyci??y? nasze podzia?y i ró?nice.

2793 Ochrzczeni nie mog? modli? si? do "naszego" Ojca, nie prowadz?c do Niego tych wszystkich, którym da? On swego umi?owanego Syna. Mi?o?? Bo?a 604 nie zna granic, nasza modlitwa równie? powinna by? taka sama40Por. Sobór Watyka?ski II, dekl. Nostra aetate, 5.. Modlitwa do "naszego" Ojca otwiera nas na ogrom Jego mi?o?ci objawionej w Chrystusie; trzeba modli? si? ze wszystkimi i za wszystkich ludzi, którzy Go jeszcze nie znaj?, aby wszyscy byli "zgromadzeni w jedno" (J 11, 52). Ta Bo?a troska o wszystkich ludzi i o ca?e stworzenie o?ywia?a wszystkich wielkich ludzi modlitwy; powinna ona nape?ni? nasz? modlitw? wszechogarniaj?c? mi?o?ci?, gdy o?mielamy si? mówi?: Ojcze "nasz".

 

IV. "Który? jest w niebie"

2794 To biblijne wyra?enie nie oznacza miejsca ("przestrzeni"), lecz sposób istnienia; nie oddalenie Boga, ale Jego majestat. Nasz Ojciec nie znajduje si? 326 "gdzie indziej", On jest "ponad tym wszystkim", co mo?emy zrozumie? z Jego ?wi?to?ci. Poniewa? jest trzykro? ?wi?ty, dlatego jest bardzo blisko serca pokornego i skruszonego:

 

Zupe?nie s?usznie s?owa "Ojcze nasz, który? jest w niebie", rozlegaj? si? z serc sprawiedliwych, w których Bóg mieszka jak w swoim przybytku. Przez to równie? modl?cy si? b?dzie pragn??, by mieszka? w nim Ten, którego wzywa41?w. Augustyn, De sermone Domini in monte, 2, 5, 17: PL 34, 1277..

 

"Niebem" mogliby by? równie dobrze ci, którzy nosz? w sobie obraz ?wiata niebieskiego i w których Bóg mieszka i ?yje42?w. Cyryl Jerozolimski, Catecheses mystagogicae, 5, 11: PG 33, 1117 B..

 

2795 Symbol nieba odsy?a nas do tajemnicy Przymierza, jak? prze?ywamy, gdy modlimy si? do naszego Ojca. On jest w niebie, które jest Jego przybytkiem; dom Ojca jest wi?c tak?e nasz? "ojczyzn?". To w?a?nie z ziemi Przymierza 1024 grzech skaza? nas na wygnanie43Por. Rdz 3. a nawrócenie serca sprawia, ?e mo?emy powróci?44Por. Jr 3, 19-4, 1a; ?k 15, 18. 21. do Ojca w niebie. To w Chrystusie zosta?y pojednane niebo i ziemia45Por. Iz 45, 8; Ps 85, 12. gdy? sam Syn "zst?pi? z nieba" i sprawi?, ?e mo?emy si? tam dosta? razem z Nim przez Jego Krzy?, Zmartwychwstanie i Wniebowst?pienie46Por. J 12, 32; 14, 2-3; 16, 28; 20, 17; Ef 4, 9-10; Hbr 1, 3; 2, 13..

2796 Gdy Ko?ció? modli si? "Ojcze nasz, który? jest w niebie", wówczas wyznaje, ?e jeste?my Ludem Bo?ym ju? przebywaj?cym "na wy?ynach niebieskich 1003 - w Chrystusie Jezusie" (Ef 2, 6), "ukrytym z Chrystusem w Bogu" (Kol 3, 3), a jednocze?nie "wzdychamy, pragn?c przyodzia? si? w nasz niebieski przybytek" (2 Kor 5, 2)47Por. Flp 3, 20; Hbr 13, 14.:

 

Chrze?cijanie s? w ciele, ale nie ?yj? wed?ug cia?a. ?yj? na ziemi, lecz s? obywatelami nieba48List do Diogneta, 5, 8-9..

 

W skrócie

2797 Prosta i wierna ufno??, pokorna i radosna pewno?? s? dyspozycjami, które powinien posiada? odmawiaj?cy modlitw? "Ojcze nasz".

2798 Mo?emy wzywa? Boga jako "Ojca", poniewa? objawi? Go nam Syn Bo?y, który stal si? cz?owiekiem, a przez chrzest zostali?my wszczepieni w Niego i przybrani za synów Bo?ych.

 

2799 Modlitwa Pa?ska prowadzi nas do komunii z Ojcem i Jego Synem, Jezusem Chrystusem. Objawia nas jednocze?nie nam samym
49Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Gaudium et spes, 22..

2800 Modlitwa do naszego Ojca powinna pobudza? w nas wol? upodobnienia si? do Niego, a nasze serce czyni? pokornym i ufnym.

2801 Mówi?c Ojcze "nasz", odwo?ujemy si? do Nowego Przymierza w Jezusie Chrystusie, do komunii z Trójc? ?wi?t? i do mi?o?ci Bo?ej, która przez Ko?ció? obejmuje ca?y ?wiat.

2802 Wyra?enie "który? jest w niebie" nie oznacza miejsca, lecz majestat Boga i Jego obecno?? w sercach ludzi sprawiedliwych. Niebo, dom Ojca, stanowi prawdziw? ojczyzn?, do której zd??amy i do której ju? nale?ymy.

 

Artyku? trzeci

 

SIEDEM PRÓ?B

2803 Po postawieniu nas w obecno?ci Boga, naszego Ojca, aby Go adorowa?, kocha? i b?ogos?awi?, Duch przybrania za synów sprawia, ?e z naszych serc 2627 wznosi si? siedem pró?b, siedem b?ogos?awie?stw. Trzy pierwsze, bardziej teologalne, kieruj? nas do chwa?y Ojca, cztery kolejne, b?d?ce jakby drogami do Niego, poddaj? nasz? n?dz? Jego ?asce. "G??bia przyzywa g??bi?" (Ps 42, 8).

2804 Pierwsza seria pró?b prowadzi nas do Ojca, by by? dla Niego: Twoje imi?, Twoje Królestwo, Twoja wola! W?a?ciw? cech? mi?o?ci jest przede wszystkim pami?? o Tym, którego kochamy. W ?adnej z tych trzech pró?b nie wymieniamy "nas", ale ogarnia nas "gor?ce pragnienie", nawet "niepokój" umi?owanego Syna o chwa?? Jego Ojca50Por. ?k 22,14;12, 50.: "?wi?? si?... Przyjd?... B?d?...": te trzy b?agania zosta?y ju? wys?uchane w Ofierze Chrystusa Zbawiciela, a teraz s? skierowane, w nadziei, do ich ostatecznego wype?nienia, poniewa? Bóg nie jest jeszcze wszystkim we wszystkich51Por. 1 Kor 15, 28..

2805 Druga seria pró?b rozwija si? podobnie jak niektóre epiklezy eucharystyczne: jest ofiarowaniem naszych oczekiwa? i przyci?ga spojrzenie Ojca 1105 mi?osierdzia. Wznosi si? od nas i dotyczy nas ju? w tej chwili, na tym ?wiecie: "Daj nam... odpu?? nam... nie wód? nas... zbaw nas". Czwarta i pi?ta pro?ba dotycz? naszego ?ycia, aby je podtrzyma? i uleczy? z grzechu; dwie ostatnie dotycz? naszej walki o zwyci?stwo ?ycia, a tak?e samej walki modlitwy.

2806 Trzy pierwsze pro?by umacniaj? nas w wierze, nape?niaj? nadziej? i rozpalaj? mi?o?ci?. Jako stworzenia, a jeszcze bardziej jako grzesznicy, musimy 2656-2658 prosi? za nas; to "my", posiadaj?ce wymiar ?wiata i historii, powierzamy niezmiernej mi?o?ci naszego Boga. To przez imi? Chrystusa i przez Królestwo Ducha ?wi?tego nasz Ojciec wype?nia swój zamys? zbawienia nas i ca?ego ?wiata.

 

I. "?wi?? si? imi? Twoje" 2142-2159

2807 Poj?cie "?wi?ci? si?" nale?y tutaj rozumie? nie tyle w sensie przyczynowym (Bóg sam u?wi?ca, czyni ?wi?tym), ale przede wszystkim w znaczeniu warto?ciuj?cym: uzna? za ?wi?tego, traktowa? w sposób ?wi?ty. Dlatego wi?c w adoracji wezwanie to cz?sto jest rozumiane jako uwielbienie i 2097 dzi?kczynienie52Por. Ps 111, 9; ?k 1, 49.. Jezus jednak nauczy? nas tej pro?by w formie wyra?aj?cej ?yczenie; jest to pro?ba, pragnienie i oczekiwanie, w które zaanga?owani s? Bóg i cz?owiek. Od pierwszej pro?by skierowanej do naszego Ojca jeste?my zanurzeni w wewn?trzne misterium Jego Bosko?ci i w wydarzenie zbawienia naszego cz?owiecze?stwa. Pro?ba o to, by ?wi?ci?o si? Jego imi?, w??cza nas w urzeczywistnienie podj?tego przez Boga "zamys?u ?yczliwo?ci", aby?my "byli ?wi?ci i nieskalani przed Jego obliczem"53Por. Ef 1, 9. 4..

2808 W decyduj?cych chwilach swojej ekonomii Bóg objawia swoje imi?, ale objawia je, wype?niaj?c swoje dzie?o. To dzie?o urzeczywistnia si? jednak dla 203, 432 nas i w nas tylko wtedy, gdy Jego imi? jest u?wi?cane przez nas i w nas.

2809 ?wi?to?? Boga jest niedost?pn? siedzib? Jego wiecznego misterium. Jej objawienie w stworzeniu i w historii Pismo ?wi?te nazywa chwal?, promieniowaniem 293 Jego majestatu54Por. Ps 8; Iz 6, 3.. Bóg, stwarzaj?c cz?owieka "na swój obraz i podobie?stwo" (Rdz l, 26), "chwa?? i czci? go uwie?czy?" (Ps 8, 6), ale cz?owiek przez grzech zosta? "pozbawiony chwa?y Bo?ej" (Rz 3, 23). Odt?d Bóg b?dzie 705 ukazywa? swoj? ?wi?to??, objawiaj?c i daj?c swoje imi?, aby odnowi? cz?owieka na obraz Tego, który go stworzy?" (Kol 3, 10).

2810 Przez obietnic? dan? Abrahamowi i przez przysi?g?, która jej towarzyszy55Por. Hbr 6, 13., dzia?a sam Bóg, ale nie ujawnia swego imienia. Zaczyna je objawia? dopiero Moj?eszowi56Por. Wj 3, 14., a ukazuje je ca?emu ludowi, wybawiaj?c go od Egipcjan: okrywa si? chwa?? (Wj 15, 1). Od zawarcia Przymierza na Synaju ten lud jest "Jego" ludem i powinien by? "narodem ?wi?tym" (lub konsekrowanym 63 to samo s?owo w j?zyku hebrajskim57Por. Wj 19, 5-6.), gdy? mieszka w nim imi? Bo?e.

2811 Mimo ?wi?tego Prawa, które ?wi?ty Bóg58Por. Kp? 19, 2: "B?d?cie ?wi?tymi, bo Ja jestem ?wi?ty, Pan, Bóg wasz!" nieustannie daje ludowi, i mimo ?e Pan "ze wzgl?du na swoje imi?" okazuje cierpliwo??, lud odwraca 2143 si? od ?wi?tego Izraela i "zniewa?a Jego imi? na oczach narodów"59Por. Ez 20; 36.. Dlatego sprawiedliwi Starego Przymierza, ubodzy, którzy wrócili z wygnania, oraz prorocy rozpalali si? z gorliwo?ci o imi? Boga.

2812 W ko?cu, to w Jezusie imi? ?wi?tego Boga zosta?o nam objawione i dane w ciele jako Zbawiciel60Por. Mt 1, 21; ?k I, 31. objawione przez to, kim On Jest, przez Jego S?owo 434 i Ofiar?61Por. J 8, 28; 17, 8;17, 17-19.. Stanowi ono centrum modlitwy arcykap?a?skiej: "Ojcze ?wi?ty... za nich Ja po?wi?cam w ofierze samego siebie, aby i oni byli u?wi?ceni w prawdzie" (J 17, 19). Poniewa? On sam "u?wi?ca" swoje imi?62Por. Ez 20, 39; 36, 20-21., dlatego Jezus "objawia" Imi? Ojca (J 17, 6). Na ko?cu Jego Paschy Ojciec daje Mu imi? ponad wszelkie imi?: Jezus jest Panem w chwale Boga Ojca63Por. Flp 2, 9-11..

2813 W wodzie chrztu zostali?my "obmyci, u?wi?ceni i usprawiedliwieni w imi? Pana Jezusa Chrystusa i przez Ducha naszego Boga" (1 Kor 6, 11). 2013 W ca?ym naszym ?yciu Ojciec "powo?uje nas do ?wi?to?ci" (1 Tes 4, 7), a poniewa? "przez Niego jeste?my w Chrystusie Jezusie... który sta? si? dla nas u?wi?ceniem" (1 Kor l, 30), chodzi wi?c o Jego chwa?? i o nasze ?ycie, by Jego imi? ?wi?ci?o si? w nas i przez nas. Na tym wi?c polega przynaglaj?cy charakter naszej pierwszej pro?by.

 

Kto móg?by u?wi?ci? Boga, skoro to On sam u?wi?ca? Natchnieni s?owami: "B?d?cie ?wi?ci, bo Ja ?wi?ty jestem" (Kp? 20, 26), prosimy, aby?my - u?wi?ceni przez chrzest - wytrwali w tym, czym zacz?li?my by?. Prosimy o to codziennie, bo codziennie pope?niamy grzechy i powinni?my zmywa? nasze przewinienia przez nieustannie podejmowane u?wi?canie... Uciekamy si? wi?c do modlitwy, by ta ?wi?to?? w nas trwa?a64?w. Cyprian, De Dominica oratione, 12: PL 4, 526 A-527 A..

 

2814 Od naszego ?ycia i od naszej modlitwy zale?y nieroz??cznie to, czy imi? Bo?e b?dzie ?wi?cone w?ród narodów: 2045

Prosimy Boga, by ?wi?ci? swoje imi?, gdy? przez ?wi?to?? zbawia On i u?wi?ca wszelkie stworzenie... Chodzi o imi?, które daje zbawienie upad?emu ?wiatu, ale prosimy, by to imi? Bo?e by?o u?wi?cone w nas przez nasze ?ycie. Bo je?li dobrze ?yjemy, imi? Bo?e jest b?ogos?awione; ale je?li ?le ?yjemy, jest ono zniewa?ane, jak mówi Aposto?: "Z waszej przyczyny poganie blu?ni? imieniu Boga" (Rz 2 24; Ez 36, 20-22). Modlimy si? wi?c, aby?my byli godni sta? si? ?wi?tymi, jak ?wi?te jest imi? naszego Boga65?w. Piotr Chryzolog, Sermones, 71: PL 52, 402 A..

 

Gdy mówimy: "?wi?? si? imi? Twoje", prosimy, aby by?o ono u?wi?cone w nas, którzy jeste?my w Nim, ale tak?e w innych, na których ?aska Bo?a jeszcze oczekuje, by wype?nia? przykazanie, które zobowi?zuje nas do modlitwy za wszystkich, nawet za nieprzyjació?. Oto dlaczego nie mówimy dok?adnie: ?wi?? si? imi? Twoje "w nas", poniewa? prosimy, by ?wi?ci?o si? ono we wszystkich ludziach66'Tertulian, De oratione, 3..

 

2815 Ta pro?ba, podobnie jak sze?? pozosta?ych, które w sobie zawiera, zosta?a wys?uchana dzi?ki modlitwie Chrystusa. Modlitwa do naszego Ojca jest 2750 wtedy nasz? modlitw?, gdy modlimy si? "w imi?" Jezusa67Por. J 14, 13; 15,16;16, 23-24. 26.. Jezus prosi w swojej modlitwie arcykap?a?skiej: "Ojcze ?wi?ty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi da?e?" (J 17, 11).

II. "Przyjd? Królestwo Twoje"

2816 W Nowym Testamencie ten sam wyraz Basileia mo?na t?umaczy? jako "królewsko??" (rzeczownik abstrakcyjny), "królestwo" (rzeczownik konkretny) 541 albo "królowanie" (rzeczownik wyra?aj?cy dzia?anie). Królestwo Bo?e jest ju? obecne. Przybli?y?o si? w S?owie Wcielonym, jest g?oszone w ca?ej Ewangelii, 2632 przysz?o w ?mierci i Zmartwychwstaniu Chrystusa. Od Ostatniej Wieczerzy 560 Królestwo Bo?e przychodzi w Eucharystii: jest po?ród nas. Królestwo przyjdzie 1107 w chwale, gdy Chrystus przeka?e je swojemu Ojcu:

 

Królestwo Bo?e mo?e oznacza? samego Chrystusa; Tego, którego pragn?c wzywamy ka?dego dnia i którego przyj?cie chcemy przy?pieszy? swoim oczekiwaniem. Jak jest On naszym Zmartwychwstaniem, poniewa? w Nim wszyscy zmartwychwstajemy, tak mo?e On by? równie? Królestwem Bo?ym, bo w Nim b?dziemy królowa?68?w. Cyprian, De Dominica oratione, 13: PL 4, 527 C-528 A..

 

2817 Ta pro?ba, Marana tha, jest wo?aniem Ducha i Oblubienicy: "Przyjd?451, 2632, Panie Jezu":

671 Nawet gdyby ta modlitwa nie zobowi?zywa?a nas do pro?by o przyj?cie Królestwa, to spontanicznie wydobywa?oby si? z nas to wo?anie, bo z niecierpliwo?ci? oczekujemy spe?nienia naszych nadziei. Dusze m?czenników, pod o?tarzem, wo?aj? do Pana dono?nym g?osem: "Dok?d?e, W?adco ?wi?ty i prawdziwy, nie b?dziesz s?dzi? i wymierza? za krew nasz? kary tym, co mieszkaj? na ziemi?" (Ap 6, 10). Maj? oczywi?cie zazna? sprawiedliwo?ci u kresu czasów. Panie, przy?piesz wi?c przyj?cie Twego Królestwa!69Tertulian, De oratione, 5..

 

2818 W Modlitwie Pa?skiej chodzi przede wszystkim o ostateczne przyj?cie 769 Królestwa Bo?ego w chwili powrotu Chrystusa70Por. Tt 2,13.. To pragnienie nie oddala jednak Ko?cio?a od jego pos?ania na tym ?wiecie, ale raczej go w nie anga?uje. Od Pi??dziesi?tnicy przyj?cie Królestwa jest dzie?em Ducha Pana, "który dalej prowadzi swoje dzie?o na ?wiecie i dope?nia wszelkiego u?wi?cenia"71Msza? Rzymski, IV Modlitwa eucharystyczna..

2819 "Królestwo Bo?e. . . to sprawiedliwo??, pokój i rado?? w 2046 Duchu ?wi?tym" (Rz 14,17). Czasy ostateczne, w jakich ?yjemy, s? czasami wylania 2516 Ducha ?wi?tego. Od tej chwili rozpocz??a si? decyduj?ca walka mi?dzy "cia?em" a Duchem72Por. Ga 5, 16-25.:

2519 Jedynie czyste serce mo?e z ca?? pewno?ci? powiedzie?: "Przyjd? Królestwo Twoje". Trzeba by?o by? w szkole ?w. Paw?a, ?eby móc powiedzie?: "Niech wi?c grzech nie króluje w naszym ?miertelnym ciele" (Rz 6, 12). Kto zachowuje czysto?? w uczynkach, my?lach i s?owach, ten mo?e powiedzie? Bogu: "Przyjd? królestwo Twoje!"73?w. Cyryl Jerozolimski, Catecheses mystagogicae, 5, 13: PG 33, 1120 A.

2820 Rozeznaj?c wed?ug Ducha, chrze?cijanie powinni dostrzega? ró?nic? 1049 mi?dzy wzrostem Królestwa Bo?ego a rozwojem kultury i spo?ecze?stwa, do jakiego si? przyczyniaj?. To rozró?nienie nie jest rozdzieleniem. Powo?anie cz?owieka do ?ycia wiecznego nie przekre?la jego obowi?zku wykorzystania wszystkich si? i ?rodków otrzymanych od Stwórcy, ale pobudza go, aby w tym ?wiecie s?u?y? sprawiedliwo?ci i pokojowi74Por. Sobór Watyka?ski II, konst. Gaudium et spes, 22; 32; 39; 45; Pawe? VI, adhort. apost Evangelii nuntiandi, 31..

2821 Ta pro?ba jest zanoszona i wys?uchiwana w modlitwie Jezusa75Por. J 17, 17-20., jest 2746 obecna i skuteczna w Eucharystii; przynosi swój owoc w odnowionym ?yciu zgodnym z b?ogos?awie?stwami76Por. Mt 5, 13-16; 6, 24; 7, 12-13..

 

III. "B?d? wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi"

2822 Wol? naszego Ojca jest, "by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" (1 Tm 2, 4). "On jest cierpliwy... chce bowiem wszystkich 851 doprowadzi? do nawrócenia" (2 P 3, 9)77Por. Mt 18, 14.. Jego przykazaniem, streszczaj?cym 2196 wszystkie inne i wyra?aj?cym ca?? Jego wol?, jest, "aby?my si? wzajemnie mi?owali, jak On nas umi?owa?" (J 13, 34)78Por. 1 J 3; 4; ?k 10, 25-37..

2823 "Oznajmi? tajemnic? swej woli wed?ug swego postanowienia, które przedtem w Nim powzi??. . . aby wszystko na nowo zjednoczy? w Chrystusie 59 jako G?owie... W Nim dost?pili?my udzia?u my równie?, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamys?em swej woli" (Ef 1, 9-11). Prosimy usilnie, by w pe?ni urzeczywistni? si? na ziemi ten zamys? ?yczliwo?ci, tak jak wype?ni? si? ju? w niebie.

2824 W Chrystusie, dzi?ki Jego ludzkiej woli, wola Ojca zosta?a wype?niona w sposób doskona?y i raz na zawsze. Przychodz?c na ten ?wiat, Jezus 475 powiedzia?: "Oto id?... abym spe?nia? wol? Twoj?, Bo?e" (Hbr 10, 7; Ps 40, 7). Tylko Jezus mo?e powiedzie?: "Ja zawsze czyni? to, co si? Jemu podoba" (J 8, 29). W modlitwie swej agonii godzi si? ca?kowicie na t? wol?: "Nie moja wola, 612 lecz Twoja niech si? stanie" (?k 22, 42)79Por. J 4, 34; 5, 30; 6, 38.. W?a?nie dlatego Jezus "wyda? samego siebie za nasze grzechy zgodnie z wol? Boga" (Ga 1, 4). "Na mocy tej woli u?wi?ceni jeste?my przez ofiar? cia?a Jezusa Chrystusa" (Hbr 10, 10).

2825 Jezus, "chocia? by? Synem, nauczy? si? pos?usze?stwa przez to, co wycierpia?" (Hbr 5, 8). O ile? bardziej zobowi?zuje to nas, b?d?cych stworzeniami i grzesznikami, którzy?my w Nim stali si? przybranymi dzie?mi. Prosimy 615 naszego Ojca, by z??czy? nasz? wol? z wol? Jego Syna, by?my pe?nili Jego wol? i wykonywali Jego zamys? zbawienia za ?ycie ?wiata. Sami jeste?my ca?kowicie niezdolni do tego, ale zjednoczeni z Jezusem i dzi?ki mocy Jego Ducha ?wi?tego mo?emy Mu podda? nasz? wol? i zdecydowa? si? na wybór tego, co zawsze wybiera? Jego Syn: czyni? to, co podoba si? Ojcu80Por. J 8, 29.:

 

Jednocz?c si? z Chrystusem, mo?emy sta? si? z Nim jednym duchem, a przez to pe?ni? Jego wol?; w ten sposób b?dzie ona urzeczywistnia? si? doskonale zarówno na ziemi, jak i w niebie81Orygenes, De oratione, 26..

 

Rozwa?cie, jak Jezus Chrystus uczy nas pokory, wskazuj?c nam, ?e nasze cnoty nie zale?? jedynie od naszego wysi?ku, ale od ?aski Bo?ej. Ka?demu wiernemu, który modli si?, nakazuje, by czyni? to, ogarniaj?c ca?? ziemi?. Nie mówi przecie?: "B?d? wola Twoja" we Mnie lub w was, lecz "na ca?ej ziemi", by zosta? z niej usuni?ty wszelki grzech, a zakrólowa?a prawda, by zosta?y zniszczone wady, a rozkwit?y cnoty, i by ziemia nie ró?ni?a si? ju? od nieba82?w. Jan Chryzostom, Homiliae in Matthaeum, 19, 5: PG 57, 280 B..

 

2826 Dzi?ki modlitwie jeste?my w stanie "rozpozna?, jaka jest wola Bo?a" (Rz 12, 2; Ef 5, 17), i osi?gn?? "wytrwa?o??" do jej wype?niania (Hbr 10, 36). Jezus poucza nas, ?e do Królestwa niebieskiego nie wchodzi si? przez wielomówstwo, lecz "spe?niaj?c wol?... Ojca, który jest w niebie" (Mt 7, 21).

2827 "Bóg wys?uchuje ka?dego, kto... pe?ni Jego wol?" (J 9, 31)83Por. 1 J 5, 14.. Taka jest 2611 moc modlitwy Ko?cio?a w imi? jego Pana, zw?aszcza w Eucharystii. Ko?ció? jest komuni? wstawiennictwa razem z Naj?wi?tsz? Matk? Boga84Por. ?k 1, 38. 49. i wszystkimi ?wi?tymi, w których "upodoba?" sobie Pan, by pragn?li tylko Jego woli:

 

Nie naruszaj?c prawdy, mo?emy w taki sposób przet?umaczy? s?owa: "B?d? wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi": w Ko?ciele, jak i w naszym Panu Jezusie 796 Chrystusie; w Oblubienicy, która zosta?a przez Niego po?lubiona, jak i w Oblubie?cu, który wype?ni? wol? Ojca85?w. Augustyn, De sermone Domini in monte, 2, 6, 24: PL 34, 1279..

 

IV. "Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj"

2828 "Daj nam": s?owa te wyra?aj? g??bok? ufno?? dzieci, które oczekuj? 2778 wszystkiego od swego Ojca. "On sprawia, ?e s?o?ce Jego wschodzi nad z?ymi i nad dobrymi, i On zsy?a deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych" (Mt 5, 45), On "daje pokarm w swym czasie" (Ps 104, 27). Jezus uczy nas tej pro?by; w rzeczywisto?ci wys?awia ona Ojca, poniewa? uznaje, ?e jest On dobry ponad wszelk? dobro?.

2829 "Daj nam" jest równie? wyrazem Przymierza; nale?ymy do Ojca, a On nale?y do nas i jest dla nas. To "nam" wyra?a równie? nasze uznanie Go za 1939 Ojca wszystkich ludzi i dlatego modlimy si? za nich wszystkich, w poczuciu solidarno?ci z ich potrzebami i cierpieniami.

2830 "Chleba naszego". Ojciec, który daje nam ?ycie, nie mo?e nam nie da? 2633 pokarmu koniecznego do ?ycia, "stosownych" dóbr materialnych i duchowych. W Kazaniu na Górze Jezus podkre?la t? synowsk? ufno?? wspó?dzia?aj?c? z Opatrzno?ci? naszego Ojca86Por. Mt 6, 25-34.. Nie zach?ca nas do jakiej? bierno?ci87Por. 2 Tes 3, 6-13., lecz chce nas wyzwoli? od wszelkich niepokojów i k?opotów. Takie jest synowskie zdanie si? dzieci Bo?ych na Ojca:

 

Tym, którzy szukaj? Królestwa i sprawiedliwo?ci Bo?ej, przyrzeka On udzieli? wszystkiego w nadmiarze. W rzeczywisto?ci wszystko nale?y do Boga: temu, kto posiada Boga, nie brakuje niczego, je?li sam 227 nale?y do Boga88?w. Cyprian, De Dominica oratione, 21: PL 4, 534 A..

 

2831 Obecno?? na ?wiecie tych, którzy g?oduj? z braku chleba, ukazuje jeszcze inny wymiar tej pro?by. Dramat g?odu w ?wiecie wzywa chrze?cijan modl?cych si? w prawdzie do czynnej odpowiedzialno?ci wobec braci, zarówno w postawie osobistej, jak i w ich poczuciu solidarno?ci z ca?? rodzin? ludzk?. Tej pro?by Modlitwy Pa?skiej nie mo?na oddzieli? od przypowie?ci o ubogim ?azarzu89Por. ?k 16,19-31. i o 1038 S?dzie Ostatecznym90Por. Mt 25, 31-46..2832 Jak zaczyn w cie?cie, tak nowo?? Królestwa powinna przemienia? ziemi? przez Ducha Chrystusa91Por. Sobór Watyka?ski II, dekret Apostolicam actuositatem, 5.. Powinna przejawia? si? we wprowadzaniu sprawiedliwo?ci 1928 w relacje osobowe i spo?eczne, ekonomiczne i mi?dzynarodowe, nie zapominaj?c nigdy o tym, ?e nie ma sprawiedliwych struktur, je?li nie ma ludzi, którzy pragn? by? sprawiedliwi.

2833 Chodzi o "nasz" chleb, "jeden" dla "wielu". Ubóstwo zalecone w b?ogos?awie?stwach jest cnot? hojno?ci: wzywa ona do przekazywania i dzielenia 2790, 2546 dóbr materialnych i duchowych nie z przymusu, lecz z mi?o?ci, by obfito?? u jednych mog?a zaradza? potrzebom drugich92Por. 2 Kor 8,1-15..

2834 "Módl si? i pracuj"93Por. ?w. Benedykt, Regula, 20; 48.. "Módlcie si? tak, jakby wszystko zale?a?o od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zale?a?o od was"94Przypisywane ?w. Ignacemu Loyoli, por. J. de Guibert SJ, La spiritualité de la Compagnie de Jésus. Esquisse historique, Romae 1953, 137.. Po wykonaniu naszej 2428 pracy otrzymamy jako dar po?ywienie od naszego Ojca; jest rzecz? dobr? prosi? Go o nie, sk?adaj?c Mu jednocze?nie dzi?kczynienie. Taki jest sens b?ogos?awienia posi?ków w rodzinie chrze?cija?skiej.

2835 Ta pro?ba i ??cz?ca si? z ni? odpowiedzialno?? odnosz? si? tak?e do innego g?odu, z powodu którego gin? ludzie: "Nie samym chlebem ?yje cz?owiek, lecz ka?dym s?owem, które pochodzi z ust Bo?ych" (Mt 4, 4; Pwt 8, 3), to znaczy Jego s?owem i Jego tchnieniem. Chrze?cijanie musz? mobilizowa? wszystkie swoje si?y, by "g?osi? Ewangeli? ubogim". Na ziemi panuje g?ód, 2443 "nie g?ód chleba ani pragnienie wody, lecz g?ód s?uchania s?ów Pa?skich" (Am 8,11). Dlatego w?a?nie specyficznie chrze?cija?ski sens tej czwartej pro?by dotyczy Chleba ?ycia: s?owa Bo?ego przyjmowanego w wierze, Cia?a Chrystusa 1384 przyjmowanego w Eucharystii95Por. J 6, 26-58..

2836 "Dzisiaj" jest równie? wyra?eniem ufno?ci. Uczy nas tego Pan96Por. Mt 6, 34; Wj 16,19., bo 1165 nasza zarozumia?o?? nie potrafi?aby tego odkry?. Poniewa? chodzi przede wszystkim o Jego S?owo i o Cia?o Jego Syna, to "dzisiaj" dotyczy nie tylko naszego czasu poddanego ?mierci: jest ono "dzisiaj" Boga:

 

Je?li przyjmujesz chleb ka?dego dnia, to ka?dy dzie? jest dla ciebie "dzisiaj". Je?li Chrystus jest w tobie "dzisiaj", to zmartwychwstaje On dla ciebie ka?dego dnia. W jaki sposób? "Ty? Synem moim, Ja Ciebie dzi? zrodzi?em" (Ps 2, 7). Dzisiaj, to znaczy: gdy Chrystus zmartwychwstaje97?w. Ambro?y, De sacramentis, 5, 26: PL 16, 453 A..

 

2837 "Powszedniego". Wyraz ten, w j?zyku greckim epioúsios, nie pojawia si? 2659 nigdzie wi?cej w Nowym Testamencie. W znaczeniu czasowym jest to pedagogiczne powtórzenie owego "dzisiaj"98Por. Wj 16, 19-21. dla utwierdzenia w nas ufno?ci "bez 2633 zastrze?e?". W znaczeniu jako?ciowym oznacza to, co jest konieczne do ?ycia, a mówi?c szerzej: wszelkie dobro wystarczaj?ce do utrzymania99Por. 1 Tm 6, 8.. Dos?ownie 1405 (epioúsios: nadzwyczajny) oznacza wprost Chleb ?ycia, Cia?o Chrystusa, "lekarstwo nie?miertelno?ci"100?w. Ignacy Antioche?ski, Epistula ad Ephesios, 20, 2: PG 5, 661., bez którego nie mamy w sobie ?ycia101Por. J 6, 53-56.. Wreszcie, znaczenie to - w powi?zaniu z poprzednim - dotyczy w sposób 1166 oczywisty nieba: "Powszedni" znaczy "nale??cy do dnia Pa?skiego", dnia Uczty w Królestwie, uprzedzanej w Eucharystii, która jest przedsmakiem nadchodz?cego Królestwa. Dlatego liturgia eucharystyczna powinna by? celebrowana 1389 "codziennie".

Eucharystia jest naszym chlebem codziennym. Zalet? tego Bo?ego pokarmu jest si?a jedno?ci: jednoczy nas z Cia?em Zbawiciela i czyni nas Jego cz?onkami, aby?my mogli sta? si? tym, co przyjmujemy... Ten chleb powszedni znajduje si? te? w czytaniach, których s?uchamy ka?dego dnia w ko?ciele, w hymnach, które wszyscy ?piewamy. Wszystko to jest niezb?dne w naszym ziemskim pielgrzymowaniu102Por. ?w. Augustyn, Sermones, 57, 7, 7: PL 38, 389..

 

Ojciec niebieski zach?ca nas, aby?my jako dzieci nieba prosili o Chleb z nieba103Por. J 6, 51.. Chrystus "sam jest tym chlebem, który - zasiany w Dziewicy, wyros?y w ciele, ukszta?towany w m?ce, wypieczony w piecu grobu, przechowywany w Ko?ciele, przynoszony na o?tarze - codziennie udziela wiernym owego niebieskiego pokarmu"104?w. Piotr Chryzolog, Sermones, 71: PL 52, 402 D..

 

V. "Odpu?? nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom"

2838 Jest to zadziwiaj?ca pro?ba. Gdyby zawiera?a tylko pierwsz? cz??? zdania - "Odpu?? nam nasze winy" - po?rednio mog?aby by? w??czona w trzy 1425 pierwsze pro?by Modlitwy Pa?skiej, poniewa? Ofiara Chrystusa zosta?a z?o?ona "dla odpuszczenia grzechów". Jednak zgodnie z drug? cz??ci? zdania nasza 1933 modlitwa nie b?dzie wys?uchana, je?li najpierw nie odpowiemy na pewne wymaganie. Nasza pro?ba jest zwrócona ku przysz?o?ci, a nasza odpowied? powinna j? poprzedzi?; s?owem wi???cym te dwie cz??ci jest 2631 wyra?enie "jako".

 

"Odpu?? nam nasze winy..."

2839 Ze ?mia?? ufno?ci? zacz?li?my modli? si? do naszego Ojca. B?agaj?c Go, by ?wi?ci?o si? Jego imi?, prosili?my Go, aby?my byli coraz bardziej u?wi?cani. Chocia? zostali?my obleczeni w szat? chrzcieln?, nie przestajemy jednak 1425 grzeszy? i odwraca? si? od Boga. Teraz, w tej nowej pro?bie, na nowo przychodzimy do Niego jak syn marnotrawny105Por. ?k 15,11-32. i uznajemy si? przed Nim za 1439 grzeszników, podobnie jak celnik106Por. ?k 18,13.. Nasza pro?ba zaczyna si? od "wyznania", w którym wyznajemy jednocze?nie nasz? n?dz? i Jego mi?osierdzie. Nasza nadzieja jest niezawodna, poniewa? w Jego Synu "mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów" (Kol 1, 14; Ef 1, 7). Skuteczny i niew?tpliwy znak Jego przebaczenia znajdujemy w 1422 sakramentach Ko?cio?a107Por. Mt 26, 28; J 20, 23..

2840 Powinno wzbudza? w nas przera?enie to, ?e strumie? mi?osierdzia nie mo?e przenikn?? do naszego serca tak d?ugo, jak d?ugo nie przebaczyli?my naszym winowajcom. Mi?o??, podobnie jak Cia?o Chrystusa, jest niepodzielna: nie mo?emy mi?owa? Boga, którego nie widzimy, je?li nie mi?ujemy brata i siostry, których widzimy108Por. I J 4, 20.. Gdy odmawiamy przebaczenia naszym braciom i siostrom, nasze serce zamyka si?, a jego zatwardzia?o?? sprawia, ?e staje si? ono niedost?pne dla mi?osiernej mi?o?ci Ojca; przez wyznanie grzechu nasze 1864 serce otwiera si? na Jego ?ask?.

2841 Ta pro?ba jest tak wa?na, ?e tylko do niej powraca Pan i rozwija j? w Kazaniu na Górze109Por. Mt 6, 14-15; 5, 23-24; Mk 11, 25.. To g?ówne wymaganie tajemnicy Przymierza jest niemo?liwe do wype?nienia przez cz?owieka. Ale "dla Boga wszystko jest mo?liwe".

 

"...jako i my odpuszczamy naszym winowajcom"

2842 Wyra?enie "jako" wyst?puje niejednokrotnie w nauczaniu Jezusa: "B?d?cie wy doskonali, jak doskona?y jest Ojciec wasz niebieski" (Mt 5, 48); "B?d?cie mi?osierni, jak Ojciec wasz jest mi?osierny" (?k 6, 36); "Przykazanie nowe daj? wam, aby?cie si? wzajemnie mi?owali, tak jak Ja was umi?owa?em" (J 13, 34). Zachowanie przykazania Pana nie mo?e polega? tylko na zewn?trznym 521 na?ladowaniu Bo?ego wzoru. Chodzi o ?ywe i pochodz?ce "z g??bi serca" uczestniczenie w ?wi?to?ci, mi?osierdziu i mi?o?ci naszego Boga. "Maj?c ?ycie od Ducha, do Ducha te? si? stosujmy" (Ga 5, 25). Tylko Duch, który jest "naszym ?yciem", mo?e czyni? "naszymi" te same d??enia, jakie by?y w Jezusie Chrystusie110Por. Flp 2, 1. 5.. Staje si? mo?liwa jedno?? przebaczenia, gdy "przebaczamy sobie, tak jak i Bóg nam przebaczy? w Chrystusie" (Ef 4, 32).

2843 W taki sposób nabieraj? ?yciowej mocy s?owa Pana o przebaczeniu, o tej mi?o?ci, która umi?owa?a a? do ko?ca111Por. J 13, 1.. przypowie?? o nielito?ciwym d?u?niku, która zwie?cza nauczanie Jezusa o komunii eklezjalnej112Por. Mt 18, 23-35., ko?czy si? takimi s?owami: "Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, je?eli ka?dy 368z was nie przebaczy z serca swemu bratu. Rzeczywi?cie, w?a?nie tu; "w g??bi serca" rozstrzyga si? wszystko. Nieodczuwanie obrazy i zapomnienie o niej nie le?y w naszej mocy; serce, które ofiaruje si? Duchowi ?wi?temu, przemienia jednak ran? we wspó?czucie i oczyszcza pami??, zast?puj?c obraz? wstawiennictwem.

2844 W modlitwie chrze?cija?skiej posuwamy si? a? do przebaczenia 2262 nieprzyjacio?om113Por. Mt 5, 43-44.. przemienia ona ucznia, upodabniaj?c go do jego Nauczyciela. Przebaczenie jest szczytem modlitwy chrze?cija?skiej; daru modlitwy nie przyjmie inne serce, jak tylko to, które jest zgodne z Boskim wspó?czuciem. Przebaczenie ?wiadczy równie? o tym, ?e w naszym ?wiecie mi?o?? jest silniejsza ni? grzech. Dawni i wspó?cze?ni m?czennicy daj? to ?wiadectwo o Jezusie. Przebaczenie jest podstawowym warunkiem pojednania114Por. 2 Kor 5, 18-21. dzieci Bo?ych z ich Ojcem i wszystkich ludzi mi?dzy sob?115Por. Jan Pawe? II, enc. Dives in misericordia, 14..

2845 To przebaczenie, Boskie ze swej istoty, nie ma ani granic, ani miary116Por. Mt 18, 21-22; ?k 17, 3-4.. 1441 Je?li chodzi o obraz? ("grzechy" wed?ug ?k 11, 4 lub "winy" wed?ug Mt 6, 12), to w gruncie rzeczy jeste?my zawsze d?u?nikami: "Nie b?d?cie nikomu nic d?u?ni poza wzajemn? mi?o?ci?" (Rz 13, 8). Komunia Trójcy ?wi?tej jest ?ród?em i kryterium prawdy wszelkich relacji117Por. 1 J 3, 19-24.. Komuni? t? prze?ywamy w modlitwie, zw?aszcza w Eucharystii118Por. Mt 5, 23-24.:

 

Bóg nie przyjmuje ofiary podzielonych braci. Poleca im odej?? od o?tarza i pojedna? si? najpierw ze swoimi bra?mi... Najwspanialsz? ofiar? dla Boga jest nasz pokój, zgoda, jedno?? ca?ego wiernego ludu w Ojcu, Synu i Duchu ?wi?tym119?w. Cyprian, De Dominica oratione, 23..

 

VI. "Nie wód? nas na pokuszenie"

2846 Pro?ba ta nawi?zuje do poprzedniej, poniewa? nasze grzechy s? skutkiem przyzwolenia na pokus?. Prosimy naszego Ojca, by nas nie "wodzi? na pokuszenie". Poj?cie greckie, które wyst?puje w tym miejscu, jest bardzo trudne do przet?umaczenia. Ma ono wiele znacze?: "aby?my nie ulegli pokusie"120Por. Mt 26, 41., 164 "nie pozwól, by?my doznali pokusy". "Bóg nie podlega pokusie ku z?emu, ani te? nikogo nie kusi" (Jk 1, 13); przeciwnie, chce nas wszystkich wyzwoli?. Prosimy Go, by nie pozwoli? nam wej?? na drog?, która prowadzi do grzechu. Jeste?my zaanga?owani w walk? "mi?dzy cia?em a Duchem". Pro?ba ta jest b?aganiem o Ducha 2516 rozeznania i mocy.

2847 Duch ?wi?ty pozwala nam rozró?nia? mi?dzy prób?, konieczn? do wzrostu cz?owieka wewn?trznego121Por. ?k 8, 13-15; Dz 14, 22; 2 Tm 3, 12. ze wzgl?du na "wypróbowan? cnot?" (Rz 5, 3-5), a pokus?, która prowadzi do grzechu i ?mierci122Por. Jk 1, 14-15.. Musimy tak?e rozró?nia? mi?dzy "by? kuszonym" a "przyzwoli?" na pokus?. Rozró?nienie 2284 to obna?a k?amstwo kuszenia; pozornie "ma owoce dobre... jest ono rozkosz? dla oczu" (Rdz 3, 6), ale w rzeczywisto?ci tym owocem jest ?mier?.

 

Bóg nie ma zamiaru zmusza? do dobra, gdy? chce mie? do czynienia z istotami wolnymi... W pewnym sensie kuszenie ma co? z dobra. Nikt - poza Bogiem - nie wie, co nasza dusza otrzyma?a od Boga, nawet my sami tego nie wiemy. Kuszenie to ukazuje, by?my w ko?cu poznali samych siebie i dzi?ki temu pokazali swoj? n?dz? oraz sk?adali dzi?kczynienie za dobra, jakie kuszenie nam ukaza?o123Orygenes, De oratione, 29..

 

2848 "Nie popa?? w pokuszenie" zak?ada decyzj? serca: "Bo gdzie jest twój skarb, tam b?dzie i serce twoje... Nikt nie mo?e dwom panom s?u?y?" (Mt 6, 21. 24). "Maj?c ?ycie od Ducha, do Ducha si? te? stosujmy" (Ga 5, 25). W tym "przyzwoleniu" na Ducha ?wi?tego Ojciec udziela nam si?. "Pokusa nie 1808 nawiedzi?a was wi?ksza od tej, która zwyk?a nawiedza? ludzi. Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusi? ponad to, co potraficie znie??, lecz zsy?aj?c pokus?, równocze?nie wska?e sposób jej pokonania, aby?cie mogli przetrwa?" (1 Kor 10,13).

 

2849 Taka walka i takie zwyci?stwo s? jednak mo?liwe tylko dzi?ki modlitwie. Dzi?ki swojej modlitwie Jezus jest zwyci?zc? kusiciela, od pierwszego 540, 612 kuszenia124Por. Mt 4, 1-11. a? do ostatniej walki w chwili agonii125Por. Mt 26, 36-44.. W tej pro?bie do 2612 naszego Ojca Chrystus jednoczy nas ze swoj? walk? i swoj? agoni?. Usilnie126Por. Mk 13, 9. 23. 33-37; 14, 38; ?k 12, 35-40. przypomina nam, by?my w jedno?ci z Nim zachowywali czujno?? serca. Czujno?? jest "gotowo?ci? serca" i Jezus prosi Ojca, by zachowa? nas w Jego imieniu (J 17,11). Duch ?wi?ty bez przerwy pobudza nas do tej czujno?ci127Por. 1 Kor 16,13; Kol 4, 2;1 Tes 5, 6;1 P 5, 8.. Pro?ba ta ukazuje ca?? swoj? dramatyczno?? w odniesieniu do ostatecznego 162 kuszenia w naszej walce na ziemi; jest to pro?ba o wytrwanie a? do ko?ca. "Przyjd? jak z?odziej. B?ogos?awiony, który czuwa!" (Ap 16,15).

 

VII. "Ale nas zbaw ode Z?ego"

2850 Ostatnia pro?ba do naszego Ojca jest równie? zawarta w modlitwie Jezusa: "Nie prosz?, aby? ich zabra? ze ?wiata, ale by? ich ustrzeg? od Z?ego" (J 17, 15). Dotyczy ona ka?dego z nas osobi?cie, ale zawsze w?a?nie "my" modlimy si? w komunii z ca?ym Ko?cio?em i o wybawienie ca?ej rodziny ludzkiej. Modlitwa Pa?ska ci?gle otwiera nas na ekonomi? zbawienia. Nasza 309 wspó?zale?no?? w dramacie grzechu i ?mierci staje si? solidarno?ci? w Ciele Chrystusa, w "komunii ?wi?tych"128Por. Jan Pawe? II, adhort. apost. Reconciliatio et paenitentia, 16..

2851 Z?o, o którym mówi ta pro?ba, nie jest jak?? abstrakcj?, lecz oznacza 391 osob?, Szatana, Z?ego, anio?a, który sprzeciwi? si? Bogu. "Diabe?" (diabolos) jest tym, który "przeciwstawia si?" zamys?owi Boga i Jego "dzie?u zbawienia" wype?nionemu w Chrystusie.

2852 "Od pocz?tku by? on zabójc?... k?amc? i ojcem k?amstwa" (J 8, 44), "Szatan zwodz?cy ca?? zamieszka?? ziemi?" (Ap 12, 9). W?a?nie przez niego grzech i ?mier? wesz?y na ?wiat, ale równie? po jego ostatecznej kl?sce ca?e stworzenie b?dzie "uwolnione od grzechu i ?mierci"129Msza? Rzymski, IV Modlitwa eucharystyczna.. "Wiemy, ?e ka?dy, kto narodzi? si? z Boga, nie grzeszy, lecz Narodzony z Boga strze?e go, a Z?y go nie dotyka. Wiemy, ?e jeste?my z Boga, ca?y za? ?wiat le?y w mocy Z?ego" (1 J 5,18-19):

 

Pan, który zg?adzi? wasz grzech i przebaczy? wasze winy, jest gotowy strzec i chroni? was przed zakusami diab?a, walcz?cego z wami, aby nieprzyjaciel - ?ród?o wszelkich przewinie? - nie zaskoczy? was. Kto powierza si? Bogu, nie obawia si? Szatana. "Je?eli Bóg z nami, któ? przeciwko nam?" (Rz 8, 31)130?w. Ambro?y, De sacramentis, 5, 30: PL 16, 454 AB..

 

2853 Zwyci?stwo nad "w?adc? tego ?wiata" (J 14, 30) dokona?o si? raz na zawsze w Godzinie, w której Jezus dobrowolnie wyda? si? za nas na ?mier?, 677 aby da? nam swoje ?ycie. S?d nad tym ?wiatem dokonuje si? teraz i w?adca tego ?wiata "zostanie precz wyrzucony" (J 12, 31; Ap 12, 11). "I rozgniewa? si? Smok na Niewiast?"131Por. Ap 12, 13-16., ale nie ma w?adzy nad ni?: Nowa Ewa, "?aski pe?na" z Ducha ?wi?tego, jest wolna od grzechu i zniszczenia ?mierci 490 (Niepokalane Pocz?cie i Wniebowzi?cie Naj?wi?tszej Maryi, Matki Bo?ej, zawsze Dziewicy). "I rozgniewa? si? Smok na Niewiast?, i odszed? rozpocz?? walk? 972 z reszt? jej potomstwa" (Ap 12,17). Dlatego Duch i Ko?ció? wo?aj?: "Przyjd?, Panie Jezu!" (Ap 22, 17. 20), poniewa? Jego przyj?cie wybawi nas od Z?ego.

2854 Prosz?c o wybawienie od Z?ego, modlimy si? równie? o uwolnienie od wszelkiego z?a, przesz?ego, tera?niejszego i przysz?ego, którego on jest sprawc? lub pod?egaczem. W tej ostatniej pro?bie Ko?ció? zanosi przed Boga Ojca niedol? ca?ego ?wiata. Prosz?c o wybawienie od z?a przygniataj?cego ludzko??, b?aga o cenny dar pokoju i ?ask? wytrwa?ego oczekiwania na powrót Chrystusa. Modl?c si? w ten sposób, Ko?ció? uprzedza w pokornej wierze "rekapitulacj?" wszystkich i wszystkiego w Tym, który "ma klucze 2632 ?mierci i Otch?ani" (Ap 1, 1 8), we Wszechmog?cym, "Który jest, Który by? i Który przychodzi" (Ap 1, 8)132Por. Ap 1, 4.:

 

Wybaw nas, Panie, od z?a wszelkiego i obdarz nasze czasy pokojem. Wspomó? nas w swoim mi?osierdziu, aby?my zawsze wolni od grzechu i bezpieczni od wszelkiego zam?tu, pe?ni nadziei oczekiwali przyj?cia naszego Zbawiciela, Jezusa 1041 Chrystusa133Msza? Rzymski, Embolizm..

 

DOKSOLOGIA KO?COWA

2855 Doksologia ko?cowa "Bo Twoje jest Królestwo i pot?ga, i chwa?a na wieki" podejmuje w sposób ??czny trzy pierwsze pro?by kierowane do naszego 2760 Ojca: u?wi?cenie Jego imienia, przyj?cie Jego Królestwa i moc Jego zbawczej woli. Doksologia jest tu wyra?ona w formie adoracji i dzi?kczynienia, podobnie jak w liturgii niebieskiej134Por. Ap 1, 6; 4, 11; 5, 13.. Ksi??? tego ?wiata k?amliwie przypisa? sobie trzy przymioty: królowanie, moc i chwa??135Por. ?k 4, 5-6.; Chrystus Pan zwraca je swojemu Ojcu i Ojcu naszemu, a? do chwili, gdy z?o?y On królowanie w Jego r?ce, gdy ostatecznie spe?ni si? misterium zbawienia, a Bóg b?dzie wszystkim we wszystkich136Por. 1 Kor 15, 24-28..

2856 "Ko?cz?c modlitw?, mówisz: Amen, potwierdzaj?c tym Amen, czyli 1061-1065 ?Niech si? tak stanie?137Por. ?k 1, 38., ca?? tre?? modlitwy, jakiej nauczy? nas Pan"138?w. Cyryl Jerozolimski, Catecheses mystagogicae, 5, 18: PG 33, 1124 A..

 

W skrócie

2857 W modlitwie "Ojcze nasz" przedmiotem trzech pierwszych pró?b jest chwa?a Ojca: u?wi?cenie Jego imienia, przyj?cie Królestwa i wype?nienie woli Bo?ej. Cztery pozosta?e przedstawiaj? Mu nasze pragnienia: s? to pro?by dotycz?ce naszego ?ycia - jego podtrzymywania i leczenia z grzechów; dotycz? one tak?e naszej walki o zwyci?stwo dobra nad z?em.

2858 Prosz?c: "?wi?? si? imi? Twoje", wchodzimy w zamys? Bo?y, u?wi?cenie Jego imienia - objawionego Moj?eszowi, a nast?pnie objawionego w Jezusie - przez nas i w nas, w ka?dym narodzie i w ka?dym cz?owieku.

2859 W drugiej pro?bie Ko?ció? ma przede wszystkim na wzgl?dzie powrót Chrystusa i ostateczne przyj?cie Królestwa Bo?ego. Modli si? równie? o wzrost Królestwa Bo?ego w obecnym czasie - "dzisiaj" naszego ?ycia.

2860 W trzeciej pro?bie modlimy si? do naszego Ojca o zjednoczenie naszej woli z wol? Jego Syna, by wype?ni? Jego zamys? zbawienia w ?yciu ?wiata.

2861 W czwartej pro?bie, mówi?c "Daj nam", w jedno?ci z naszymi bra?mi wyra?amy synowskie zaufanie do naszego Ojca niebieskiego. "Nasz chleb" oznacza pokarm ziemski niezb?dny wszystkim do istnienia, a jednocze?nie tak?e Chleb ?ycia: s?owo Bo?e i Cia?o Chrystusa. Przyjmujemy go w Bo?ym "dzisiaj" jako niezb?dny i (nad-)zwyczajny pokarm Uczty Królestwa niebieskiego, któr? zapowiada Eucharystia.

2862 Pi?ta pro?ba jest b?aganiem o Bo?e mi?osierdzie nad naszymi grzechami. Nie mo?e ono przenikn?? do naszych serc, je?li nie potrafili?my przebaczy? naszym nieprzyjacio?om, na wzór i z pomoc? Chrystusa.

2863 Mówi?c "Nie wód? nas na pokuszenie", prosimy Boga, by nie pozwoli? nam wej?? na drog? prowadz?c? do grzechu. Jest to b?aganie o Ducha rozeznania i mocy, a tak?e o ?ask? czujno?ci i wytrwania a? do ko?ca.

 

2864 W ostatniej pro?bie: "Ale nas zbaw ode Z?ego" chrze?cijanin razem z Ko?cio?em modli si? do Boga, by ukaza? zwyci?stwo, ju? odniesione przez Chrystusa, nad "w?adc? tego ?wiata", nad Szatanem, anio?em, który osobi?cie sprzeciwia si? Bogu i Jego zamys?owi zbawienia.

2865 Ko?cowym "Amen" wyra?amy nasze "Fiat" dotycz?ce siedmiu pró?b: "Niech si? tak stanie..."

 

+ + +

 

Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 44 goĹ›ci